در این سلسله مقالات ما ۹ معمار معروفی که مدرک معماری نداشتند یا تحصیل را رها کردند را معرفی می‌کنیم(بخش اول).

فرانک لویید رایت

جالب است بدانید کسی که موسسه‌ی آمریکایی معماران در ۱۹۹۱ او را «بزرگترین معمار آمریکایی برای تمام زمان‌ها» نامید مدرک معماری نداشت، هرچند در اواخر دهه‌ی هشتاد سالگی‌اش مدرسه‌ای که بنیادگذارش بود مدرک دکترای افتخاری هنرهای زیبا را به او اعطا کرد. شرایط خانوادگی و از بین رفتن نظام آموزشی – که رایت آن را در سال ۱۹۶۵ «هدایت به سمتی دیگر» خواند – باعث شد که او دانشگاه ویسکانسین در مدیسون در سال ۱۸۸۷ را بعد از یک سال تحصیل در رشته‌ی مهندسی عمران رها کند.

او به شیکاگو رفت تا تجربه‌ی جهانی واقعی را بعنوان دستیار معمار J.L. Silsbee بدست آورد. وقتی تحت نظارت این معمار کار می‌کرد فرصتی بدست آورد و برای شغلی در آدلر و سولیوان درخواست داد که باعث شد او ۶ سال در شرکت معتبری کارآموزی کند. در اینجا لوییس سالیوان قبل از اینکه رایت کار خود را در ۱۸۹۳ راه‌اندازی کند بستری برای آموزش او فراهم کرد .

با این وجود، وی همچنان با توجه به نظریات اساسی در مورد آموزش رسمی، با مشاهداتش در سال ۱۹۵۵ تأکید کرد « البته که آموزش همیشه بر چیزی که بوده بنا شده است. آموزش به شما نشان می‌دهد چه چیزی وجود داشته و به شما اجازه می‌دهد تا استنباط کنید که آموزش چگونه ممکن است باشد. آموزشی که ما اکنون دنبال می‌کنیم مقدس نیست و نخواهد بود.»

لوئیس سولیوان

لوئیس سولیوان، استاد عزیز رایت، دارای تحصیلات رسمی و غیرمتعارف بود. این انسان هدفمند و خالق جمله‌ی «فرم همیشه از عملکرد تبعیت می‌کند» در سال ۱۸۷۲ در سن ۱۶ سالگی از دبیرستان فارغ التحصیل شد. و در موسسه‌ی تکنولوژی ماساچوست، تنها مدرسه‌ی معماری آمریکا در آن زمان قبول شد.

کم صبری او باعث شد تا در سال آخر تحصیل را رها کند و بعد از آن دو دوره‌ی کارآموزی کوتاه را شروع کرد : اولی زیر نظر فرانک فورنس معمار در فیلادلفیا و دومی زیر نظر  ویلیام ل بارون جنی،معمار و مهندس و یک شخصیت برجسته در توسعه‌ی مدرسه‌ی معماری شیکاگو. در تابستان ۱۸۷۴، سالیوان به اروپا رفت و در مدرسه‌ی École des Beaux-Arts پاریس ثبت نام کرد جاییکه فقط یکسال ماند و در عین حال به گشت و گذار در فلورانس و رم پرداخت. بعد از بازگشت به شیکاگو در ژوئن ۱۸۷۵، قبل پیوستن به دفتر آینده دانکرم ادلر در ۱۸۷۹، زمان کوتاهی به عنوان طراح با چندین شرکت کار ‌کرد. در طول شراکت ۱۴ ساله‌اش با آدلر بیش از ۱۰۰ ساختمان ساخت که هم با مدرن بودن و هم با زیبایی شناخته می‌شدند. زمانیکه او به طور گسترده درباره‌ی تئوری و فلسفه‌ی معماری می‌نوشت از عدم تحصیل رایت سخن گفت :« چقدر عجیب است که آموزش، در عمل بیشتر وقت‌ها به معنای جلوگیری است یعنی بجای هدایت ذهن به سوی نور روز، راه را تاریک و شلوغ می‌کند.»