گزارش نشست: ضرورت تحول در آموزش معماری کشور | هنرمعماری آنلاین

اختصاصی وبسایت هنرمعماری آنلاین


عصر روز چهارشنبه مورخ 22 دی ماه 1395 ساعت 6-4 گفتمان هنر و معماری که به مقولۀ “مهارت ها و توانمندی ها” اختصاص داشت در موزه امام علی(ع) با همکاری دانشگاه پارس و انجمن مفاخر ایران، برگزار شد. هدف از برگزاری این نشست بررسی و نقد آموزش معماری در جهت ارائه راهکارهای مناسب برای رسیدن به آموزش صحیح معماری، و تربیت و پرورش معمارانی است که بتوانند نیازهای امروز و فردای کشور را به نحو مطلوب تامین نمایند. سخنرانان این نشست خانم دکتر کتایون تقی زاده و آقایان دکتر احمد اخلاصی، مهندس رضا دانشمیر، دکتر متین علاقمندان و دکتر علیرضا مستغنی بودند که هر کدام از این اساتید به مقولۀ تحول در معماری پرداختند. غایبان نشست پروفسور محمود گلابچی و مهندس فرهاد احمدی بودند.

مدیریت پنل را آقای مهندس علیرضا قهاری برعهده داشتند و به بررسی اجمالی تحول در ایران و سایر کشورها پرداخته و به موضوعات نشست های قبلی اشاره داشتند. او معتقد است زمانی که دانشجوی معماری و سایر دانشجویان بتوانند در جامعه حرفشان را بزنند، می توانیم نگاهی به اصلاح  و بعد تحول داشته باشیم که این تحول موجب تغییر در اساس آموزش کشور خواهد شد، و آنچه امروزه باید به آن توجه شود، تربیت متخصصان آموزش معماریست که این افراد می توانند نقش مهمی در نظام آیندۀ آموزش معماری در کشور داشته باشند. با این مقدمه ایشان از سخنرانان دعوت به سخن نمودند.

دکتر احمد اخلاصی: دکتری معماری ازدانشگاه علم و صنعت، رئیس دانشکده معماری دانشگاه علم و صنعت

در جامعه ای زندگی می کنیم که در حال توسعه است و با توجه به این موضوع ارکان های مختلف جامعه اخص نظام آموزشی عالی و دانشگاه ها خام و ناکارا هستند. دانشگاه ها زمانی می توانند تاثیر مثبتی در جامعه بگذارند که تحول و تغییری در نظام آموزشی بوجود بیاورند. تا دانشگاه ها از لحظ مدیریتی، درآمدی و سازماندهی، استقلال پیدا نکنند، تغییری در نظام آموزشی صورت نمی پذیرد. آنچه امروزه در دانشگاه ها با آن مواجه هستیم، عزم دانشجویان برای ورود به دورۀ دکتریست و در نتیجۀ ورود به سیستم آموزشی کشور است که بسیاری از آنان شرایط لازم برای ورود به کار معلمی و تدریس را ندارند، امروزه دانشجویان دانش زیاد و گسترده تری دارند و پژوهش ها و مقالات زیادی را ارائه می دهند، اما در حیطه عمل ناپخته و بی تجربه هستند، حال سوال مطرح می شود که چطور ممکن است فردی که طراحی را به صورت عملی تجربه نکرده در دانشگاه های ما آموزش طرح می دهد؟

در ادامه سخن دکتر اخلاصی به تکنولوژی در جامعه امروز اشاره داشتند که ما مبانی و ساختار یک جامعه تکنولوژی شکل را نداریم و در نتیجه درک درستی از تکنولوژی نخواهیم داشت آنچه حائز اهمیت است ما باید مدبرانه به تکنولوژی روز دنیا نزدیک شویم تا بتوانیم با برنامه ریزی در انتخاب مسیر صحیح گام برداریم.

دکتر کتایون تقی زاده: دکتری تکنولوژی از دانشگاه تهران، عضو هیئت علمی دانشگاه تهران، تخصص در سازه، تکنولوژی و تاریخ معماری

آنچه دکتر تقی زاده در صحبت هایشان به آن اشاره داشتند، تخصص گرایی در معماری است و امروزه معماری ما با توجه به تکنولوژی، انرژی، صرفه جویی و… بدون رویکرد، معنایی ندارد و آنچه حائز اهمیت است وجود گرایش های مختلف در مقطع کارشناسی ارشد است که دانشجویان بتوانند متناسب با علاقه خود تخصص خود را پیدا کنند. اگر در بخش کارشناسی افراد دروس پایه و آنچه منوط به آموزش پایه معماری است، را آموزش ببینند و در بخش کارشناسی ارشد این دروس تخصصی و گسترده تر شود و در دوره دکتری هر فرد تخصص خود را پیدا کند، شاید به عدم یکپارچگی نظام آموزشی کمک شود. معماری امروز ما باید متناسب باشد با آنچه که در دنیا اتفاق می افتد و باید همزمان با دنیا پیش رویم، ما در قرن 21 زندگی می کنیم و همانطور که تمام ظواهر زندگیمان متناسب با این قرن است معماریمان هم باید با احترام به گذشته و استخراج مبانی آن معرف قرن 21 باشد؛ آنچه امروز شاهد آن هستیم معماری و فرهنگ ما از تکنولوژی عقب تر قرار گرفته است، تکنولوژی چیز جدایی از معماری نیست و مشکل امروز ما تکنولوژی نیست، بلکه دید نسبت به تکنولوژی و عدم بکارگیری صحیح آن است.

951020-2

مهندس رضا دانشمیر: کارشناسی ارشد از دانشگاه علم و صنعت، طراح، نقاش و موزیسین

آنچه رضا دانشمیر در ابتدای سخن به آن اشاره داشت، موضوع احاطه معمار به ابزار بود و احاطه به محتوایی که باعث شکل گیری پدیده هاست، و در قالب پرسش هایی مطرح کرد و در مورد اختلاف نظام آموزشی معماری ایران با سایر کشورها سخن گفت، اینکه در دانشگاه های سایر کشورها، دانشکده معماری تمام ساعات باز است و معماری موضوع بیست و چهار ساعتی است. در دانشکده معماری هر فرد صاحب و مالک یک میز است و محدوده برای هر فرد مشخص شده است و دانشگاه صاحب تکنولوژی است و آنچه شما برای ارائه یک طرح به آن نیازمند هستید در دانشکده ها موجود است و نکته حائز اهمیت؛ وجود اساتیدیست که دارای یک جهت فکری نزدیک به هم هستند.

در ادامه بحث ایشان به تحول در معماری و دانشگاه ها اشاره داشتند و معتقد بودند که موضوع مدرسه معماری تربیت معمار سازنده نیست و نباید در دستور کار قرار گیرد، یک دانشجو باید خودش راهش را انتخاب کند، گاهی ممکن است دانشگاه مخرب باشد، اگر ما ندانیم چه چیزی را می خواهیم به چه کسی بگوییم، می توانیم ذهنش را مخدوش و نابود کنیم و یک جریان فکری با افکار پراکنده ساخته نمی شود.

دکتر متین علاقمندان: دکتری تکنولوژی معماری از دانشگاه ایلینوی شیکاگو، استاد مدعو دانشگاه تهران

اهدفمان از سه دورۀ کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکتری چیست؟

ایشان ضمن مطرح کردن سوال خود در ابتدای صحبتش، به تجربۀ بین سه مقطع آموزشی، هدف دانشگاه و چگونگی تدریس اساتید بین دانشگاه شهید بهشتی و تهران اشاره نمودند و سپس به تفاوت تحصیلی در ایران و امریکا اشاره داشتند، آنچه حائز اهمیت بود اهمیت دروس اختیاری در مقاطع بالاتر است که دانشجو مختار است با توجه به علاقه، دوره درسی خود را انتخاب کند، دانشجوی دورۀ دکتری موظف است با توجه به حوزۀ عملکردی خود، در دانشگاه یک کرسی بردارد و در طی دوره دکتری برای خود اسپانسر انتخاب کرده و بتواند پاسخی برای نیاز جامعه داشته باشد، حال اگر ما بخواهیم در نظام آموزشی کنونی خود تحول ایجاد کنیم، باید دانشکده ها این توان را پیدا کنند که دیگر بودجه نگیرند و برای خود بودجه تهیه کرده و بتوانند با توجه به نیاز جامعه پاسخی برای سوال مطرح شده داشته باشند.

9510201-1

دکتر علیرضا مستغنی: دکتری معماری از دانشگاه شهید بهشتی، عضو هیئت علمی دانشگاه هنر

مشکل اصلی ما در نظام آموزشی آهنگ تغییر است، اگر ما خواستار تحول هستیم، نیازمند افرادی با ذهنی متفاوت هستیم، آنچه امروزه به آن نیازمندیم تحول به معنای واقعیست زیرا با سرعت تغییر بسیار زیادی در حوزۀ تکنولوژی و فیزیک ساختمان مواجه ایم و باید برای این موضوع ساز وکار آموزشی صحیحی دید. آنچه دکتر مستغنی در ادامه سخنشان به آن اشاره داشتند، سهم بسیار ناچیز آموزش دانشگاهی معماری در برخورد با مهارت های حرفه ای روزانه بود که باعث عدم تعادل در یک سیستم است که امروزه مشاهده می شود.

آنچه در سیستم مدارس سایر کشورها مشاهده می شود، هماهنگی آهنگ تغییر با سیستم آموزشی است و آنچه در سیستم خود مشاهد می کنیم تنزل یافتن معماری به یک هنر تجسمی است. آنچه ما باید در وهلۀ اول به آن توجه داشته باشیم، پرداختن به دانش و بینش دانشجوست که پس از آن بتوانیم مهارت را به مهارت حین ساخت به دانشجو منتقل کنیم و دویدن به دنبال تغییرات تکنولوژی جز از طریق مواجه شدن در حین ساخت، ممکن نیست.

در پایان نشست به پرسش و پاسخ پرداخته شد.


این برنامه توسط تیم رسانه‌ای ویژه‌ی هنرمعماری آنلاین  پوشش رسانه‌ای شده است. شما نیز برای پوشش رسانه‌ای رویدادهای خود به صورت رایگان می‌توانید از قبل با دفتر هنرمعماری تماس بگیرید…. ۰۲۱۸۸۳۴۲۹۶۰