گالری سرپنتین که به نمایشگاه موقت هنرهای معاصر اختصاص یافته، در طول هشت سال به ساخت و تشکیل نمایشگاه‌های تابستانی از آثار معماران نامداری چون تویو ایتو، اسکار نیمایر و در سال ۲۰۰۶ میلادی، رِم کُلهاس به همراه سیسیل بالموند پرداخته است. در سال ۲۰۰۷ میلادی اولافور الیاسّون با همکاری شِتیل تورسِن معمار نروژی از گروه معماریِ سْنوهِتّا (Snøhetta) به ساخت این ساختمان پرداختند و با یکدیگر در طراحی بنا همکاری نمودند. پاویونْ شامل یک چارچوبِ سازه‌ی فولادی است که با تخته‌های چندلای رنگی پوشیده شده. یک رمپ چوبی در سازه نمایان می‌باشد که دوبار در اطراف بدنه‌ی ساختمان پیچ‌خورده و از سطح زمین چمن به طرف بالا صعود می‌کند و چشم‌اندازهایی زیبا از باغ‌های کِنزیگتن را در معرض دید بازدیدکنندگان قرار می‌دهد. الیاسّون و تورسن ساختمان را اینگونه توصیف می‌کنند: ساختار کلّی طرح، بر اساس مرکزیت یک رمپ مارپیچ شکل گرفته است. گالری سرپنتین ایده‌ای از رفت ‌و‌آمد و حرکت عمودی در یک فضای واحد را دنبال می‌کند. هدفْ تجدید نظر در یک سنّت متداول در طراحی بوده است.

همچنین تغییر سازه‌ای ساختمان‌های نمایشگاهی یک‌طبقه با افزودن بُعد سوم و ارتفاع به آن‌ها، مدّ نظر طراحان قرار داشته است. حرکت عمودی بازدیدکنندگان در فضای غرفه، رفت‌و‌آمد افقی فضاهای نمایشگاهی مجاور را تکمیل می‌کند. اولافور الیاسّون طرح خود این چنین جمع‌بندی می‌کند که: «در شکل‌گیری فرم مارپیچی ساختمان کمتر به فرم توجه شده است و بیشتر توجه متمرکز بر چگونگی حرکت مردم و بازدیدکنندگان در فضای داخلی این فرم پیچیده بوده است.»

⇓برای دیدن تصاویر بر روی عکس موردنظر کلیک کنید⇓

در همین ارتباط بخوانید!  معرفی یک زوج معمـار (بیژن شافعی و ناهید بریانی) | هنر معماری