اختصاصی وبسایت هنرمعماری آنلاین


نخستین نکته سابقه‌ی حضور داوران دوره‌ی هفدهم(۱۳۹۶) در دوره‌های قبلی است. بر این اساس حسین شیخ زین‌الدین با حضور در دوره‌های ۱۳۸۵/۱۳۸۸/۱۳۹۳ و ۱۳۹۶ رکوردار در میان تیم داوران کنونی است. پس از او، رضا دانشمیر در سال‌ ۱۳۸۸ و علی کرمانیان با حضور در سال‌ ۱۳۸۶جزء باتجربه‌های حداقلی گروه محسوب می‌شوند. معمار دعوت شده از چین، و رامبد ایلخانی نیز نخستین تجربه‌ی خود به عنوان داور در جایزه‌ی معمار را کسب می‌کنند.

کامران افشار نادری امسال هم جزء تیم داوران نیست تا غیبت او ۳ ساله شود. با اینحال در ۸ دوره از ۱۷ دوره حضور داشته است یعنی او هر دوره یک در میان در تیم داوران بوده است. بنابراین افشار نادری را باید رکوردار داوری در جایزه‌ی بزرگ معمار دانست. پس از او ایرج کلانتری با چهار دوره حضور در سال‌های ۱۳۸۰/۱۳۸۶/۱۳۹۲ و ۱۳۹۵ رکوردار است.مهدی علیزاده نیز با سه حضور در سال‌های ۸۲/۸۴/۹۰ در جایگاه بعدی است.

در همین ارتباط بخوانید!  انتشار فراخوان جایزه‌ی بزرگ معمار۱۳۹۶ از سوی مجله‌ی معمار

جالب است بدانید که جایزه‌ی بزرگ معمار به کوشش مجله‌ی معمار در دو دوره با ۴ داور انجام شده است. نخست دوره‌ی سال ۱۳۸۸، و دیگری در سال ۱۳۹۱٫ ترکیب تیم داوران این دو دوره نیز جالب است. در هر دو دوره یک معمار خارجی یا ایرانی خارج نشین در بین داوران بوده است. در دوره‌ی سال ۱۳۸۸، فرانکو میکوچی و در سال ۱۳۹۱، آرمین محسن دانشگر حاضر بوده‌اند. البته‌ی قصه‌ی حضور معماران خارجی در جایزه‌ی معمار سر دراز دارد.

با حضور معمار چینی در این دوره از جایزه‌ی معمار، این برای سومین سال متوالی است که مجله‌ی معمار از داور خارجی بهره می‌برد. پس از حضور کریس بس در سال ۱۳۹۰، معمار سه سال بدون داوری خارجی به کار خود ادامه دارد اما از سال ۱۳۹۴ با حضور هان تومرتکین کار از سر گرفته شده و هر سال حداقل یک داور خارجی در تیم داوران حضور دارد. در عوض، امسال بعد از ۵ سال متوالی، خبری از ایرانیان خارج نشین در تیم داوران نیست. از سال ۱۳۹۱ حداقل یک معمار ایرانی خارج نشین در بین تیم داوران بوده است(البته اگر حضور شیردل در سال ۱۳۹۰ را به حساب نیاوریم وگرنه عدد به رقم ۶ می‌رسد.)

در همین ارتباط بخوانید!  معرفی داوران جایزه‌ی بزرگ معمار ۱۳۹۶

اما از این تحلیل هنوز ذکر سه موضوع جالب است.

نخست اینکه از سال ۱۳۹۱ به این سو، در تیم داوران حداقل یک معمار متولد دهه‌ی ۴۰ خورشیدی حاضر است. حرکتی که باید آنرا به جوانگرایی ترجمه نمود.

دیگر اینکه از سال ۱۳۸۵ تا کنون تنها در سه دوره، خبر یاز ایرج کلانتری و حسین شیخ زین‌الدین نیست. به زبان ساده تر، هر سال، به صورت یک درمیان، یا ایرج کلانتری و یا حسین شیخ زین‌الدین در تیم داوران هستند.

۱۳۸۵: حسین شیخ زین الدین

۱۳۸۶: ایرج کلانتری

۱۳۸۷: -

۱۳۸۸: حسین شیخ زین الدین

۱۳۸۹: -

۱۳۹۰: -

۱۳۹۱: -

۱۳۹۲: ایرج کلانتری

در همین ارتباط بخوانید!  انتشار فراخوان جایزه‌ی بزرگ معمار۱۳۹۶ از سوی مجله‌ی معمار

۱۳۹۳: حسین شیخ زین الدین

۱۳۹۴: -

۱۳۹۵: ایرج کلانتری

۱۳۹۶: حسین شیخ زین الدین

مشهود است که در سالیان اخیر پاس‌کاری بین زین‌الدین و کلانتری جدی‌تر بوده است.

در نهایت تیم داوران جایزه‌ی معمار از یک فرمول کلی پیروی می‌کند:

  • یک داور پیشکسوت و با تجربه از نظر حضور در جایزه‌ی معمار
  • یک معمار خارجی
  • یک یا دو معمار ایرانی متولد دهه­ی ۴۰
  • یک معمار ایرانی متولد دهه­ی ۵۰
  • یک معمار ایرانی‌الاصل خارج نشین

این فرمول از سال ۱۳۹۳ به جدیت تکرار شده است. تنها در سال ۱۳۹۴ فرهاد احمدی، متولد دهه­ی ۳۰ این فرمول را به هم ریخت. اگر فراوانی داوران از آغاز دهه‌ی نود(دوره‌ی سال ۱۳۹۰) را بر این معیارها بسنجیم آنگاه می‌فهمیم که بیش از ۷۴ درصد داوران در این چارچوب هستند و تنها ۱۶ درصد(پنج نفر به اسامی فرهاد احمدی، اسماعیل طلایی، سیروس باور، علی‌اکبر صارمی و شامیل محمدزاده) از این دستور خارج هستند.