امکانات بالقوّه و به‌شدّت بهبود یافته‌ی موادّی که «جدید» نامیده می‌شدند ــ فولاد و بتُن در معماری، تخته چندلا و پلاستیک در مبلمان ــ در شکل‌گیری و ارائه‌ی آثار ارو سارینن نقش اصلی را ایفاء می‌کنند. سارینن به همراه دوست صمیمی‌اش چارلز ایمز، صندلی‌های مدولار تخته چندلایی برای مسابقه‌ی طرّاحی اُرگانیک برای مبلهکردن خانه (Organic Design in Home Furnishing) ، که توسّط موزه‌ی هُنرهای معاصر (MoMA) در نیوریورک، به سال ۱۹۴۰ برگزار شد، را طرّاحی کرد. طرّاحی مبتکرانه و حیرت‌انگیز آن‌ها برنده‌ی جایزه‌ی اوّل شد.

سارینن، وقتی ۱۳ سال داشت، به اتّفاق خانواده‌اش از فنلاند به ایالات متّحد مهاجرت کرد. او در ابتدا مجسّمه‌سازی خواند، ولی بعد، در ادامه‌ی راه پدرش، الیِل، به معماری روی آورد. آثار سارینن به بهترین شکلی مبیّن دیدگاه‌های سبک بین‌المللی فنلاند هستند. با اینکه آثار مبلمان او نسبتاً اندک هستند، امّا تقریباً همیشه طرح‌های «آیکونیک» محسوب شده‌اند. این مهم را بیش از هر چیزی در صندلیِ رحِمی (Womb) می‌توان دید؛ این اوّلین صندلی ساخته شده از پوسته‌ی فایبرگلاس (و با روکش فوم) است که به تولید انبوه رسید. صندلی لالهای (Tulip) شاید حتّی انقلابی‌تر هم بود. این قطعه مبلمان تک‌پایه، اوّلین صندلی‌ای بود که در آن پایه و مسند یک کلِّ واحد و منسجم را تشکیل داده‌اند. سارینن، با حمایت کمپانی کْنول (Knoll)، بیش از پنج سال روی طرّاحی و ساخت مبلمانی از جنس آلومینیوم با پوشش پلاستیک و فایبرگلاس کار کرد.

 

در همین ارتباط بخوانید!  گزارش چهارمین مسابقه‌ی «یک روز طراحی» | هنر معماری

۱۹۱۰  در کیرک‌کُنومّی متولّد می‌شود

۱۹۲۳  به ایالات متحّد آمریکا مهاجرت می‌کند

۱۹۳۰  در پاریس مجسّمه‌سازی می‌خوانَد

۱۹۳۴  در رشته‌ی هُنرهای زیبا، دانشگاه یِیل، کانِتیکات، فارغ‌التّحصیل می‌شود

۱۹۳۵  با نُرمن بِل گِدِس همکاری می‌کند

۱۹۳۶  فعّالیّت پدرش، معماری، را ادامه می‌دهد

۱۹۴۰  برای مسابقه‌ی طرّاحی اُرگانیک برای مبله‌کردن خانه، که توسّط موزه‌ی هُنرهای معاصر (MoMA) در نیوریورک، به سال ۱۹۴۰ برگزار شد، با چارلز ایمز همکاری می‌کند

۱۹۴۲  اوّلین طرّاحی‌اش را برای کْنول انجام می‌دهد

۱۹۴۸  طرّاحی مرکز فنّی جنرال موتورز، ؤارن، میشیگان (تا ۱۹۵۶)

۱۹۵۰  دفتر معماری خود را در اَن آربور، میشیگان، پایه‌گذاری می‌کند

۱۹۵۶  طرّاحی سفارتخانه‌ی ایالات متّحد، لندن

۱۹۶۱  ترمینال خطوط هوایی TWA، (اکنون، فرودگاه بین‌المللی جان اف. کِنِدی)، نیویورک؛ وفات در اَن آربور

محصولات

۱۹۴۶  صندلی ملخ (Grasshopper)

۱۹۴۸  صندلی رحِمی

۱۹۵۶  سری صندلیهای لاله‌ای

۱۹۵۷  مجموعه‌ی مبلمان اداری (شامل صندلی Visitor)

همه‌ی طرح‌ها برای کْنول

۱ صندلی ویزیتور (Visitor)، ۱۹۵۷

۲ صندلی رحِمی، ۱۹۴۸

۳ صندلی لاله‌ای، ۱۹۵۶

۴ میزهای لاله‌ای، ۱۹۵۶

⇓برای دیدن تصاویر بر روی دکمه زیر کلیک کنید⇓

در همین ارتباط بخوانید!  طراحی داخلی برای پیسکاتور | مارسل برویر