نگاهی به آثار اِرو آرنیــو | حمید خداپناهی

در قراردادی که اِرو آرنیـو در اوایل دهه‌ی ۱۹۶۰ از آسکو (Asko)، بزرگترین شرکت تولید مبلمان فنلاند، دریافت کرد چنین آمده بود: «یک صندلی پلاستیکی طرّاحی کنید». پاسخ آرنیو به این نامه خلق شیئی بود که طلایه‌دار نسل جدیدی از صندلی شد. صندلیِ Ball ، که در واقع یک کُره‌ی فایبرگلاسِ بسیار چشمگیر و جذّاب است، به اندازه‌ی یک کپسول فضایی در زمان خود «فوتوریستی» به نظر می‌رسید ــ محدوده‌ای که انسان با ورود به آن از دنیای بیرون جدا می‌شود و به‌راحتی در آن آرام می‌گیرد و محافظت می‌شود. او این موفّقیت اوّلیه را با طرّاحی چند تکّه مبلمان دیگر و همچنین چند تندیس ادامـه داد، اقـلام مشهـوری چون Serpentine ، Bubble و Tomato. طرّاحی‌های اوّلیه‌ی آرنیو اسباب شروع جریان‌های تجربیِ دهه‌ی ۱۹۶۰ را فراهم آورد، مثل استفاده‌ی راحت و طبیعی از پلاستیک و رنگ‌های تُند و جیغ، و همچنین بی‌اعتناییِ شمایل‌شکنانه‌اش به قواعد طرّاحی‌ای که حتّی تا امروز هم معتبرند. این رویکرد تجربی که خالی از بازیگوشی نبود بهتر از چیز در طرّاحی مبلمان کودکان مُنعکس شده است. استفاده­ی دائمی از اشکال اُرگانیک در صندلی‌های آرنیو به تلفیق کاملِ مَسند، چارچوب و پایه‌ها منجر شد. به علاوه، مبلمان پلاستیکی همگام با گرایش به یک سبکِ انعطاف‌پذیرتر زندگی طرّاحی شد. Pastille ، که تأویلِ دوباره‌ای از راکینگ چر است، یکی دیگر از شاهکارهای آرنیو به شمار می‌رود. او برای دوّمین بار در کاریرِ خود یک تیپِ کاملاً جدیدِ صندلی را تکمیل کرد.

اگرچه سبکِ صنعتیِ ظریف و زیبایِ آرنیو در حُکم حمله‌ای به طرّاحی موّفقِ اسکاندیناویایی دهه‌ی ۱۹۵۰ محسوب می‌شد، ولی فُرم‌های مـدوّر او در واقع ادامه‌دهنده‌ی همان سُنّـت بود. طرح‌های مبلمان آرنیو در یک چشم‌به‌هم‌زدن به آیکون‌های فرهنگِ مصرفیِ جدید بدل گشتند. البتّه، بحران نفت در اوایل دهه‌ی ۱۹۷۰ شکّی باقی نگذاشت که آینـده یکسره وابسته به پُلی‌استر و پُلی‌اتیلن نخواهد بود. در سال ۱۹۷۹ تولید صندلیِ Ball متوقّف شد (اگرچه برای دوره‌ی کوتاهی در دهه‌ی ۱۹۸۰ ادامه یافت.) آرنیو مانند روزهای قبل از موفّقیت خارق‌العادّه‌اش به استفاده از موادّ طبیعی روی آورد. تازه در اواخر سده‌ی بیستم ــ که شیوه‌ی زندگیِ دهه‌ی ۱۹۶۰ بار دیگر مورد توجّـه عامّـه‌ی مردم قرار گرفت ــ بود که آثار آرنیو احیاء شدند. تولید طرح‌های اوّلیه‌ی او از سر گرفته شد و کارهای جدیدی نیز به مجموعه آثارش اضافه شد. این طرّاحِ خلاقِ فنلاندی هم‌اکنون دوباره با پلاستیک کار می‌کند و با پروسه‌های تولیدی جدید هم دست به تجربه می‌زند.

۱۹۳۲ تولّد در ۲۱ ژوئیه در هلسینکی

۱۹۵۴ شروع به تحصیل در انستیتویِ هُنرهای صنعتی، هلسینکی (تا ۱۹۵۷)

۱۹۶۲ استودیوی طرّاحی خود را در هلسینکی افتتاح می‌کند

۱۹۶۸ غرفه‌های نمایشگاه بین‌المللی مبلمان، کُـلن

۱۹۶۹ دریافت جایزه‌ی بین‌المللی طرّاحی از انستیتوی آمریکایی طرّاحی داخلی

۱۹۹۱ شرکت در نمایشگاه Masters of Modern Design ، نیویورک

۱۹۹۷ شرکت Adelta سوّمین نسخه‌ی مجدّد مبلمان کلاسیک آرنیو را ارائه می‌دهد

محصولات

۱۹۶۰ صندلیِ حصیریِ Mushroom (که هم‌اکنون با فایبرگلاس تولید می‌شود)

۱۹۶۳ صندلیِ Ball با فایبرگلاس و پلی‌استر تقویت شده

۱۹۶۵ متعلّقاتی برای میزهای بانکِ فنلاندی OKO

۱۹۶۶ صندلیِ دسته‌دار VSOP

۱۹۶۷ صندلیِ Pastille ؛ سیستم طبقاتِ Disco

۱۹۶۸ کاناپه‌ی Serpentine ؛ صندلیِ دسته‌دارِ Gyro ؛

صندلیِ معلّقِ Bubble

۱۹۷۱ صندلیِ Tomato

۱۹۷۲ صندلِ تاشویِU‌ ۰۲۳ با پُلی‌پروپیلِن

۱۹۷۳ صندلیِ Pony

۱۹۷۹ صندلیِ دسته‌دار Avec

۱۹۸۱ سیستمِ صندلی‌های Kimara

۱۹۹۱ میزِ Copacabana

۱۹۹۲ میزِ Screw

۱۹۹۳ صندلیِ دسته‌دار و میز Delfin

۱۹۹۴ میزِ Parabel

۱۹۹۸ صندلیِ Formula

۲۰۰۲ صندلیِ Focus و صندلیِ Tipi

امتیاز تولید همه­ی اقلام فوق در اختیار Adelta

۲۰۰۲ راکینگ چِرِ Keinu

۲۰۰۳ اسباب بازیِ Dino ؛ اسباب بازیِ Puppy ؛ صندلیِ Trioli

۲۰۰۶ گیتارِ Copacabana

۲۰۰۷ چراغِ Swan

۲۰۰۸ میزِ Piccolo ؛ صندلیِ Bossanova ؛ صندلیِ Cognac XO

۲۰۰۹ صندلیِ Tipi

⇓ برای دیدن تصاویر بیشتر روی عکس زیر کلیک کنید ⇓

۱۳۹۶-۱۰-۱۱ ۱۰:۲۸:۲۳ +۰۳:۳۰ ۲۵ خرداد ۱۳۹۶|طراحی صنعتی دسته بندی ها|برچسب ها: , , , , , |