THE Modern AMERICAN HOUSE

ARQUITECTONICA

این نمای جلویی که تا اندازه‌ای نفوذپذیر و تراوا به نظر می‌رسد و با قرمز تیره و صورتی و قاب‌های سفید رنگ شده است، فقط نخستین نمونه از یک رشته لایه‌های حائل مانند است. لایه‌ی بعدی، شامل استخر، اتاق خواب اصلی و بالکن مشرف به باغ آن، و اتاقکی برای مطالعه در کنار ورودی است. این حیاط با یک راهرو بریده می‌شود که دسترسی به اتاق‌های اصلی خانه را ممکن می‌سازد.

این خانه که طرح کلی و اولیه‌ی آن را لوریندا اسپیر و رم کولهاس ریخته بودند، یکی از نخستین پروژه‌های آرکیتکتونیکاست. در زمانی که این شرکت تازه تأسیس شده بود اعضای آن را هِروین رامنی، آندرئاس دوئنی، الیزابت پلِیتر زیبرِک، برناردو فورت برِسیکا و لوریندا اسپیر تشکیل می‌دادند که دو نفر آخر طراحان این خانه به شمار می‌آیند.

خانه در حاشیه‌ی خلیج بیسکِین و در منطقه‌ای واقع شده که عمدتاً از زمین‌ها و خانه‌های روستایی تشکیل شده است و در جای جای آن، خانه‌های مسکونی بزرگتری با سبک نازلی از آرت دکو ساخته شده‌اند. باغ از هرطرف با دیوار بلوک چینی شده‌ای با اندود سفید محصور شده است. حالت رسمی مسیر شنی و کوتاه دسترسی سواره با صفی از شش درخت نخل باشکوه افزایش می‌یابد که در امتداد نمای اصلی خانه کاشته شده و گونه‌ای ستون بندی طبیعی به وجود آورده‌اند. این درختها و بلوک چینی پلکانی دروازه‌ی اصلی، حس و حالی به وجود می‌آورند که هم رسمی است، هم سرخوش، و هم تودار.

در همین ارتباط بخوانید!  خانه‌ی زومرفلد | والتر گروپیوس

ساختمان با وجود مسیرهای دسترسی محوری، نامتقارن است. ورودی خانه به شکل رواق بالا آمده‌ای  طراحی شده که در یک سوی محور مرکزی قرار گرفته است. بیننده از طریق پلکانی با نرده‌ی پله‌پله، به سطح بالا آمده‌ی ورودی می‌رسد و با گذشتن از حیاط جلویی باریکی با یک استخر (که سایبان کرباسی، آن را از نور آفتاب محافظت می‌کند) وارد خانه می‌شود. در نمای بیرونی اصلی، سوراخ گردی به شکل پنجره‌ی کشتی در ارتفاع زیر آب استخر، «حضور» استخر را بیشتر به نمایش می‌گذارد. شیشه‌های مشبک تعبیه شده در دیوار استخر نیز با بازی نور بر سطح آب و بازتاب آن، نور و درخشش پیدا می‌کنند.

همه‌ی اتاق خوابها (غیر از اتاق مجاور حیاط ورودی) مشرف به خلیج هستند. این امر در مورد اتاقهای اصلی طبقه‌ی همکف بالا آمده نیز صادق است: اتاق نشیمن، اتاق موسیقی، اتاق غذاخوری، آشپزخانه، ایوان صرف صبحانه و اتاق‌های خدمتکاران.

لایه‌های فضایی در ترکیب با حیاط دلباز و استخر، کل خانه را به یک تنظیم‌گر نور تبدیل می‌کند که با توجه به همه‌ی جنبه‌های نور طبیعی طراحی شده است.

در همین ارتباط بخوانید!  پروژه‌هایی در خدمت شهر یا شهر در خدمت پروژه‌هایش؟ | روزنامه‌ی شرق

درون خانه با آبی مایل به خاکستری کمرنگی رنگ شده است که سطوح و لایه‌های داخلی را نسبت به تغییرات زاویه و شدت نور طبیعی، حساس و تأثیرپذیر می‌سازد. این صفحات با گذشت هر ثانیه، در نور آفتاب درخشش خاصی پیدا می‌کنند و در همان حال، غشاهای شیشه‌ای بینابینی نقش و نگارهای نورانی در میان سایه‌های خانه ایجاد می‌کنند یا از ته‌ رنگ صورتی ملایمی آکنده می‌شوند که هنگام نفوذ اولین و آخرین پرتوهای خورشید به رواق ورودی و حیاط از جنوب غربی، به رنگ خاکستری رقیق و سردی تبدیل می‌شود. همه‌ی این جلوه‌ها با نورِ شکست یافته و منعکس شده‌ی استخر (هنگامی که مورد استفاده است) تشدید می‌شوند.

این راهرو با ارتفاع مفید دوبرابر و درهای تمام قدی که به محوطه‌ی استخر باز می‌شوند، لایه‌ی دیگری از بنا به شمار می‌آید که در دو سو به دو ردیف پلکان مستقیم، و از آنجا به باریکه‌ی طبقه‌ی بالا منتهی می‌شود. یکی از این پلکان‌ها به راهرویی شامل سه اتاق خواب، یک دستشویی، و یک کمد دیواری جادار و بلند می‌رسد. پلکان دیگر به اتاق خواب و دستشویی مستقلی با بالکن رو به خلیج راه دارد.

در همین ارتباط بخوانید!  کومو هونوا

چشمگیریِ ترکیب بندی فضاهای ساختمان در این نکته نهفته است که تقارن تقریباً نئوکلاسیک آن به چه شکل برهم می‌خورد و به عدم تقارن تبدیل می‌شود. این امر به ویژه هنگامی به چشم می‌آید که از سمت خلیج به خانه نزدیک می‌شویم. در اینجا تقارن نهفته در ساختمان با پله‌هایی که در راست و چپ به محوطه‌ی سنگفرش منتهی می‌شوند، کاملاً آشکار است. این نمای دوطبقه در مرکز خود به چهار مربع بزرگ که در یک ردیف قرار گرفته‌اند تقسیم می‌شود.

نخستین مربع، ایوان صرف صبحانه را در برمی‌گیرد و آخرین مربع (شامل دیواره‌ای با ارتفاع دوبرابر، که با شبکه‌ای از پنجره‌های شیشه‌ای پوشیده شده است)، اتاق موسیقی را. در میان این دو مربع که کل ارتفاع ساختمان را در برگرفته‌اند (یکی باز و دیگری بسته)، دو مربع دیگر قرار دارند که خود به چهار مربع دیگر تقسیم شده و به شکل قاب‌هایی برای آشپزخانه، اتاق غذاخوری و اتاق خوابهای طبقه‌ی بالا درآمده‌اند. یکی از این چهار مربع کوچک نیز بالکن مرکزی عقب نشسته‌ای است که عرض آن، معادل عرض اتاق خواب‌هاست و به خلیج اشراف دارد. برخلاف بقیه‌‍ی بخش‌های خانه که رنگ قرمز ارکیده‌ای دارند، این نمای رو به خلیج، به رنگ سفید و صورتی درآمده است.