THE CINE Experimental Film Center

Brooklyn, NY, 1999

«مرکز فیلم‌های تجربی»، در گردشگاهی ساحلی در نزدیکی پایه‌ی پل بروکلین در نیویورک واقع شده و اجرای آن قرار است در سال ۲۰۲۰ به پایان برسد. این مجتمع در حکم کاوش و پژوهشی است درباره‌ی رابطه‌‎ی معماری و فیلم از طریق فرم و سازه، و همچنین درباره‌ی اصل و ماهیت «نمایش» در هزاره‌ی جدید.

امروزه با توجه به فناوری‌های نوین دیجیتال، مانند دوربین‌های عکاسی دیجیتال که دیگر فرایند عکاسی را دگرگون کرده‌اند و انواع فناوری‌های جدید ویدیویی دیجیتالی که در فروشگاه‌های وسایل ارتباطی و خدماتی ارائه می‌شوند، به دشواری می‌توان تصور دقیقی از کمّ و کیف تحولات صنعت سینما در آینده‌ای نزدیک داشت.

در «مرکز فیلم‌های تجربی»، پرده‌های سینما از خیابان یا رودخانه قابل مشاهده هستند و با فناوری «ابزار ریز آینه‌های دیجیتال» (DMD) ساخته می‌شوند. این پرده‌ها قابل برنامه‌ریزی برای نمایش اطلاعات و دریافت و نشان دادن تصاویر از طریق ماهواره‌ها هستند و می‌توانند به عنوان پرده‌های نمایش فیلم سینمایی نیز مورد استفاده قرار گیرند.هنر پیشه‌های مجازی، دکور و مکان‌های مجازی، همگی در این صفحات ذخیره می‌شوند و می‌توانند در هرزمان دلخواه در فیلم جدیدی آرایش تازه‌ای به خود بگیرند.

در همین ارتباط بخوانید!  تلفیـق آسیـایی [معماری از کِنگو کوما و شرکاء] | هنرمعماری

این مجموعه سازه‌ای است متکی بر پایه و ستون، شامل یک رشته قاب سازه‌ای بتنی که نگه دارنده‌ی بخشهای مختلف پروژه هستند. یک پرده‌ی دیجیتال مشرف به بروکلین، به پیش نمایش فیلم‌های در حال پخش اختصاص دارد و در عین حال، معرف ورودی «مدرسه‌ی فیلم» و کل مجموعه است. ساختمان مدرسه محفظه‌ای چهارگوش است شامل کلاس‌های درس، اتاقهایی برای پخش و تدوین، و استودیوهای صدابرداری، که فضای مورد نیاز برای فناوری هنر سینما و تجهیزات لازم برای فیلم سازی را در اختیار کاربران می‌گذارند.

«گالری جاده‌ی فیلم» لوله‌ی درازی است که دسترسی به آن از طریق رمپ حلزونی شکلی از خیابان انجام می‌شود و برای بازدید همگان آزاد است. این گالری تکه‌هایی از فیلم‌ها را روی پنجره‌های DMD خود به نمایش می‌گذارد، به گونه‌ای که فیلمها هم از درون و هم از نیمکت‌های واقع در میدانچه‌ی بیرون مجتمع قابل مشاهده هستند.

در همین ارتباط بخوانید!  خانه کارنگی هیل اثر گیسو حریری و مژگان حریری | حمید خداپناهی

در مرکز ساختمان، سه تالار نمایش با پرده‌های دیجیتال افقی و عمودی ذهنیتی تازه از ابعاد پرده‌های سینمایی و قابلیت‌های موجود برای دگرگونی قالب فیلم‌های جدید به بیننده القا می‌کنند. در انتهای گردشگاه ساحلی یک تالار نمایش درونی بیرونی با یک پرده‌ی DMD مجزا از ساختمان برای جشنواره‌های سینمایی پیش بینی شده است. این پرده‌ی مشرف به منهتن، برای دریانوردان و افرادی که از کشتی پا به خشکی می‌گذارند نیز قابل مشاهده است و سنت سینماهای سیار رایج در نیم قرن پیش را در یاد زنده می‌کند.

گالریهای فیلم برداری با رمپ و پل‌هایی که به عنوان لوکیشن مورد استفاده قرار می‌گیرند و انواع فضاهای عمومی برای تفکر و تعمق و مشاهده، با معماری این مرکز سینمایی و تفریحی هزاره‌ی جدید درآمیخته‌اند. و بالاخره «گذرگاه ویدیویی» و «کافه‌ی سایبر» در پوششی از شیشه، محلی برای گرد هم آمدن فیلم سازان نسل آینده فراهم می‌آورند.

در همین ارتباط بخوانید!  هتل شُر | معماران جنسلر