اثرات متقابل محیط
۰
توجه به مردم
۰
بهره از امکانات
۰
اندازه و استانداردها
۰
نظم فضائی
۰
کیفیات هنری و بصری
۰
  در حال بارگذاری, خواهشا صبر کنید yasr-loader

چرا میس وان در روهه (۱۸۸۶-۱۹۶۹) انتخاب شد؟ چرا او این سمت را پذیرفت؟ میس وان در روهه یکی از رهبران معماری مدرن در جمهوری وایمار و فردی غیرسیاسی بود. وی از سال ۱۹۲۶ نایب‌رئیس وِرکبوند آلمان بود و از طرف این سازمان مأموریت یافت پلانی برای نمایشگاه وایسِنهوف در شهر اشتوتگارت طراحی کند، جایی که معمارانی از آلمان و سایر کشورها تحت سرپرستی او نمونه‌هایی از پروژه‌های معماری مسکونی را ارائه می‌دادند. نمایشگاه اشتوتگارت اولین نمایشگاه بین‌المللی بزرگ «معماری نو» در کشور آلمان بود. در سال ۱۹۲۹ میس مأمور شد تا غرفه‌ی آلمان را در نمایشگاه جهانی بارسلونا در اسپانیا طراحی کند که پروژه‌ای بسیار معتبر شمرده می‌شد. میس فرزند پدری سنگ‌کار بود و موفق شد در طول فقط چند سال از یک صنعتگر و نقشه‌کش تزئینی تا حد یک معمار پیش برود. او نیز همچون گروپیوس برای پِتِر برِنس کار کرد (۱۹۰۸ تا ۱۹۱۱). پس از سال ۱۹۲۳ میس توانست با طراحی تعدادی ساختمان بلند و مسکونی، جایگاه خود را در میان معماران آوان‌گارد محکم کند. موضع مستقل میس وان در روهه در معماری آوان‌گارد، و روابطی که او میان ماده، فضا، اندیشه، سنت و تکنولوژی قائل بود، او را به الگویی بانفوذ برای دانشجویان تبدیل کرده بود. میس ادعا می‌کرد که معماری باید با تکنولوژی و صنعت مدرن آغاز شود. ولی برای شناخت صحیح هویت معماری، فرد ناچار است آن را با گذشته مقایسه کند. بدین‌گونه میس تاریخی را که «معماری نو» آن را نفی کرده بود، دوباره به معماری معرفی کرد، چیزی که او هیچ‌گاه به روشنی توضیح نداد. 159 (2)

میس وان در روهه با این میز و صندلی‌ها به اتاق نشیمن خانه‌­ی استادی گروپیوس، جلوه­‌ای تازه بخشید.

در همین ارتباط بخوانید!  برکناری مایر از باؤهاؤس

[مأخذ: دروسته، ۱۳۸۷: ۸۳]

میس وان در روهه میان «معماری» (که آن را صرفاً وسیله‌ای در خدمت یک هدف می‌دانست) و «هنر ساخت» (که برای به‌کار گرفتن آن تلاش می‌کرد) تفاوت قائل بود. بنا به گفته‌ی میس در سال ۱۹۳۰، هنر ساختْ قصد داشت «چیزی فراتر از یک هدف صرف» را محقق سازد. نه «استانداردسازی و نُرم‌ها» می‌بایست بیش از حد مورد توجه قرار می‌گرفت و نه شرایط و مسائل اجتماعی، حتمی و ناگزیر شمرده می‌شد. میس با تعریف این حد و حدود، هم از گروپیوسِ «فرمالیست» فاصله گرفت و هم از مایر «راسیونالیست». به همین شکل، دیدگاه او در این باره که در باؤهاؤس چه کاری باید صورت گیرد نیز منحصربه‌فرد بود. «ما بیش از همه به جنبه‌هایی از طراحی توجه نشان می‌دهیم که در نتیجه‌ی پیشرفت صنعت و تکنولوژی مطرح می‌شوند. من شخصاً معتقدم این مسائل از لحاظ فرهنگی بیشترین اهمیت را دارند.مسئله‌ فقط استفاده از مواد جدید نیست؛ مسئله‌ی مهم‌تر برای من آن است که این مواد باید به منظور پیدایش ارزش‌های معنوی والاتری مورد استفاده قرار گیرند.» همان طور که میس در سال ۱۸۳۳ به مارتین مِشلر نوشت، «مبارزه»ی او در باؤهاؤسِ میس، وقف همین هدف شده بود. میس حتی بیش از گروپیوس از سیاست دوری می‌کرد. شیوه‌ی مدیریت او در باؤهاؤس در یک جمله در ۲۶ نوامبر ۱۹۳۰ کاملاً مشخص می‌شود: «برای آنکه بی‌طرفی را در مورد جریان‌های سیاسی رعایت کنیم، نباید فقط فرانکفورتر تسایتونگ [روزنامه‌ی لیبرال] را مشترک باشیم، بلکه باید روته فانه [روزنامه­ی کمونیستی] و دِر فولکیشه بئوباختر [روزنامه‌ی نازی] را هم مشترک شویم.» میس در مورد شیوه‌ی مدیریت نیز بسیار با گروپیوس و مایر متفاوت بود. از او به عنوان شخصی خشک و رسمی و مستبد یاد می‌شد که قصد اتخاذ رویکردی نسبتاً نخبه‌گرا داشت. 159 (3)

لودویگ میس وان در روهه در زمین‌­های باؤهاؤس در برلین، پس از نشان دادن نحوه‌­ی قرار دادن آجرها، سال ۱۹۳۲

[مأخذ: دروسته، ۱۳۸۷: ۸۳]

منابع: دروسته، ماگدالنا(۱۳۸۷). باؤهاؤس ۱۹۳۳-۱۹۱۹ ترجمه‌ی نغمه نظرنیا. تهران: هنر معماری قرن.