طرح یک پیشنهاد با معماران: برگزارکننده به هنگام اطلاع از طرح کپی یا مورد دار چه رفتاری باید نشان دهد؟

📌 برگزارکننده به هنگام اطلاع از طرح کپی یا مورد دار چه باید بکند؟

 

⚪ طرح یک پیشنهاد با معماران عزیز

 

⚪ انسان جایزالخطاست، داور معمار هم همینطور! ما در هنرمعماری مفتخریم به اینکه در مسائل زیادی #فرهنگ_سازی کردیم. همچون بحث الزام ارایه بیانیه از سوی داوران، ارایه بیانیه و نه صورتجلسه، انتشار آثار برنده، چاپ آنها، تعادل بین جایزه و موضوع مسابقه، حضور در مسابقات برتر و بررسی منطقی عقبه‌ی برگزارکنندگان و داوران یک مسابقه در سالم بودن، عدم انتشار آثار در وبسایتها به بهانه‌ی نمایشگاه به دلیل حفظ حقوق برگزارکننده و…. لیکن اکنون نیز موضوعی مهم را باید مطرح کنیم:

 

👈 اگر طرحی کپی بود یا شبهه‌ی آن ایجاد شد چه باید کنیم؟

 

⚪ به هر حال ممکن است برگزارکننده یا داوری پس از اتمام مسابقه و انتشار آثار بفهمد که طرح برنده کپی بوده است یا تقلب شده یا اساسا طرح با معیارها سازگار نبوده و بی‌دقتی شده است. یا اقتباس طرح برنده از طرحی دیگر بیشتر از یک اقتباس هنری بوده و عملا کپی صورت پذیرفته است. حال تکلیف چیست؟ آیا اساسا باید به سرعت موضوع را پذیرفت!؟

 

⚪ بدترین تصمیم:

بدترین تصمیم این است که منکر کپی از بنیان شویم! اینکه ما اعتراف کنیم طرحی را منتخب کردیم که کپی بوده است نه برای برگزارکننده عیب است و نماد بی‌سوادی #داور. برگزارکننده و داور حرفه‌ای می‌داند که در عصر حاضر حقیقتا ممکن است طرحی ناخواسته شبیه طرحی دیگر شود. کتمان این اتفاق و اصرار بر طرح کپی صد در صد غلط است.

 

⚪ تصمیم بدتر:

تصمیم بدتر این است که موضوع، که اساسا در دل یک #مسابقه و فضای آکادمیک طرح شده است به پلیس بازی و دادگاه ختم شود. چیزی که متأسفانه به ظن برخی راه حل خوبیست. اینگونه نیست. تشکیل دادگاه خصوصا در نهادهای دولتی بی‌شک پیچیده‌تر کردن مسأله است. همانطور که تاکنون نتیجه نداده و نخواهد داد. البته نباید از افرادی که از خط قرمز قانون می‌گذرند گذشت… محل واقعی ایشان قطعا همان دادگاه است که پایگاه حفظ قانون است.

 

⚪ تصمیم عاقلانه:

تصمیم عاقلانه این است که اعتراضات وارده و موارد مشکوک به کپی را با نگاهی علمی بررسی کنیم. اگر موضوع برای ما نیز ملموس بود می‌توان از #طراح برای ارایه‌ی پاره‌ای توضیحات دعوت نمود. باید حرف‌های او را نیز شنید. اگر توضیحات قانع کننده بود که بیانیه‌ای جدید صادر می‌شود و تکلیف مشخص، اما اگر نبود که خود به خود مکانیسم بعدی فعال می‌شود.

 

⚪ مکانیسم بعدی:

مکانیسم بعدی این است که داوری مجددی برگزار شود. لیکن این برای مواردی است که عمق #فساد و تقلب و کپی بودن زیاد باشد و شامل تعداد زیادی از آثار نیز شود. این روش گران، هزینه‌بر و زمان‌بر است اما حداقل خیال همه را راحت می‌کند. حذف آثار کپی در این مکانیسم قبل از داوری و حتی تغییر تیم داوری معقول است. به شرطی که مشکل‌دار بودن اینها نیز مشخص شود.

 

⚪ مکانیسم دوم حذف اثر کپی یا متخلف و اعلام برندگان به ترتیب در رده‌های بعدی است. این روش معقول‌تر است و عقلانی‌تر. بهرحال برای یک اثر کپی کل داوری مجددا نباید بررسی شود. رده‌های بعدی به راحتی می‌توانند مجددا اعلام رتبه شوند.

 

⚪ احتیاط یکم: انتخاب داورانی که حداقل نسبت به موضوع تخصص و جامعیت علمی داشته باشند، ریسک کار کمتر خواهد شد.

 

⚪ احتیاط دوم: تیمی از کارشناسان در دبیرخانه‌ی رویداد، آثار را چک کنند و آنانکه که ظن کپی دارند را وارد فرایند داوری نکنند یا جهت شفاف سازی آنها تلاش کنند. واضح است که دبیر مسابقه یا مدیر باید به این افراد حذف شده توضیح دهد و موضوع را نیز به شکلی شفاف ارایه کند.

 

⚪ احتیاط سوم: #انتشار لیست اولیه و کوتاه مسابقه(short list) و امکان بررسی عمومی توسط مردم و دیگر شرکت‌کنندگان تا اگر طرحی کپی یا مشکوک است قبل از ورود به فینال حذف شود. کافیست آثار را منتشر و یک ایمیل هم ارایه کنیم تا حضار خودشان آثار مشکوک را معرفی کنند. این روش در مسابقات طراحی صنعتی مرسوم است.

 

⚪ احتیاط چهارم: هرچند ممکن است کپی بودن اثری مدتها بعد مشخص شود اما منطق آن است که جوایز نقدی، تندیس و لوح مسابقه را پس از گذشت مدتی از اعلام برندگان ارایه کنیم. در واقع بهترین زمان بندی این است که برندگان یا لیست کوتاه را برای مثال ده روز زودتر از جشن نهایی اعلام کنیم و اعطای جوایز را به جشن نهایی موکول کنیم. ممکن است اعطای اینها و پس گرفتنشان در آینده از صاحب طرح کپی هزینه‌بر و سخت باشد. اعلان برندگان نباید از شکوه و هیجان جشن بکاهد و باید برگزارکننده در تمجید از شرکت کنندگان و لبیک گویان فراخوان مسابقه‌اش کم نگذارد.

 

⚪ بهرحال اگر آکادمیک و حرفه‌ای بنگریم می‌بینیم که موضوع شفاف است و نیازی به جدل نیست. جدل از جایی شروع می‌شود که یک سمت ماجرا در پی حفظ منافع خودش یا در پی عدم افشای موارد مشکوک خود می‌کوشد با جنجال و سروصدا ماجرا را از مسیر اصلی خارج کند. هوشیار باشیم، آکادمیک و منطقی.

 

⚪ ممکن است هریک از ما روزی در مقام هریک از ارکان مسابقه قرار بگیریم. منافع بلند مدت را ببینیم و دلمان برای ایران و کل جامعه‌ی معماری بسوزد و نه فقط منافع کوتاه مدت خودمان.

 

👈 این فقط یک پیشنهاد نامه است. می‌توان در باب جزییات آن همفکری نمود. خداوند منان سرنوشت هیچ قومی را تغییر نمی‌دهد مگر با دستان همان قوم.

منبع:

@AOAonlineIR

۱۳۹۶-۱۲-۹ ۱۵:۵۸:۱۷ +۰۳:۳۰ ۹ اسفند ۱۳۹۶|مسابقات, نقد و نظریه دسته بندی ها|برچسب ها: |