طرح های برتر بخش طراحی داخلی مسابقه ی هنر معماری اثری از مسعود آزیدهاک و مهدی نیتی

یکی از سیزده طرح برتر در بخش معماری داخلی

اولین مسابقه ی معماری داخلی هنرمعماری


اداره­ی مرکزی بیمه­ی هلند، آکمه­آ (Achmea) در یک ساختمان ده­طبقه واقع شده است. شهر زْوُله (Zwolle) در شمال هلند، محلّ اجرای این پروژه است. تاریخچه­ی شهر به بیش از ۷۷۷ سال پیش باز می­گردد: شهر به­لحاظ فرهنگ، سُـنن و پیشینه­، غنی بوده و در برخی موارد مانند جزئیّات اجرایی ابنیه، اُلگوهایی منحصر به فرد دارد. همچنین مانند بسیاری از شهرهای بزرگِ هلند، با پیشرفتِ روزافزونِ تکنولوژی و پدید آمدن اُلگوهای جدید توسعه­ی شهری و سبکهای نوین معماری، چشم­اندازی جدید از سیمایِ آتیِ شهر قابل ترسیم است.

ساختمان بیمه­ی آکمه­آ از بناهای نوسازِ شهر و از جمله ابنیه­ی مُدرنِ شکل گرفته در ساختار جدید شهر است. نکته­ی قابل تأمّل در رابطه با این طرّاحی، انتقال بنای بیمه­ی مرکزی هلند از شهرهای دیگر به شهر زْوُله است که سبب شده کارمندان از شهرهای محلِّ زندگیِ خود به­دلیل جابه­جایی ساختمان، در ساعات کاری به این شهر نقل مکان کنند.

طرّاحی فضای داخلیِ بنایی مدرن در ساختگاهی با پیشینه­ی تاریخی و همچنین طرّاحی برای کارکنان و مشتریانی که عمدتاً مراجعین از شهرهای دیگر می­باشند، دو موضوع اصلی مورد تأمّل درباره­ی شکل­دهی فضای داخلی بنا گردید، تا با استفاده از ابزارهای معماریِ داخلی (همچون مبلمان، رنگ، فضاسازی و غیره) مسائل مربوط به هر یک، مورد توجّه قرار گیرد. بنای مورد نظر شامل طبقات اداری، بخشِ مشتریان، بخشِ ریاست، اتاقهایِ جلسات، رستوران، ورودی، سالنِ انتظار و بخشهای جانبی شامل پارکینگ و غیره می­باشد، که در حدود ۱۶۰۰ نفر کارمند دارد. بخشهای اصلی این بنای اداری که مورد طرّاحی داخلی قرار گرفته­اند شامل ورودی بنا، بخش رسیدگی به امور مشتریان، رستوران و اتاقهای جلسات مجموعه است که در طبقات همکف، ۹ ، ۸ ، ۷ و ۶ شکل گرفته.

موارد زیر «ایده­های اصلی طرّاحی» هستند که ترکیبی از آنها، در طرّاحی هر یک از فضاهای مذکور مورد استفاده قرار گرفته است:

·   به دست آوردن ترکیبی مناسب بین گذشته و حال؛ برقراری ارتباطی مناسب بین قدیم و مدرن

  • فرهنگ و شاخصه­های موجود در شهر، امروزی کردن آنها و به­کارگیری آنها در طرّاحی داخلیِ بنا جهت ایجاد ارتباط بین بنا و شهر، به­گونه­ای که کارکـنان و مراجعین با ورود به آن و حرکت در آن حسّی آشنا نسبت به بنا داشته باشند؛ رؤیت تاریخچه­ی شهر در ساختمان
  • ایجاد فضایی راحت و خودمانی به گونه­ای که کاربـر در بنا احساس غریبه بودن نداشته، فضا برای او گرم و آشنا به نظر آید، گویی در شهر و یا خانه­ی خود قرار دارد؛ حسّ بودن در خانه­ی خود
  • بهره­گیری مناسب از مبلمان ــ به عنوان یکی از مهمترین ابزارهای معماری داخلی ــ متناسب با عملکرد و حسّ مورد نیاز؛ مبلمان مناسب
  • ایجاد انعطاف عملکردی در فضاهای مورد طرّاحی، متناسب با فعّالیّـتهای گوناگون در طبقاتی چون رستوران و بخش جلسات؛ عملکرد متنوّع

روند کلّی اجرا: پس از خاتمه­ی ساخت بنای این ساختمان در اوایل ۱۳۸۷، اجرای طرح معماری داخلی این بنا که در رقابت با ۵ طرح شرکت داده شده­ی دیگر انتخاب شده بود در مرداد ماهِ همان سال آغاز گردید. طرّاحی پروژه­ی مورد نظر نیز که در مدّتی نزدیک به ۲ ماه انجام شد، پس از شروع اجرا، فضاهای ورودی، رستوران، اتاقهای جلسات و بخش کارکنان مطابق با طرح اجرا شد. ابتدا کارهای مربوط به دیوارها انجام شد و رنگ­آمیزی آنها تکمیل گردید؛ سپس نورپردازی فضاها اجرا شده و در مرحله­ی بعد نصب موکتهای کف صورت پذیرفت. چیدمان مبلمان در فضا نیز به عنوان آخرین مرحله­ی اجرا، مرحله­ی معماری داخلی ساختمان را تکمیل نمود. این روند که بازه­ای ۴ ماهه را به خود اختصاص داد، تکمیل شد و در دیِ۱۳۸۷ مورد بهره­برداری قرار گرفت.

ورودی بنا: ورودی بنا در طبقه­ی همکف ساختمان شکل گرفته که شامل فضایی مسطّح با دید به بیرون با مساحتی در حدود ۸۰ متر مربّع است. پیشنهادات فضایی جهت شکل­گیری در این بخش، شامل بخش پذیرش و طرّاحی فضایی جهت انتظار مراجعین می­باشد. از آنجا که ورودی بنا، اوّلین محلّ حضور مراجعین از فضای شهر در داخل بنا می­باشد و همچون فیلتری مابین شهر و بنا عمل می­نماید، سعی شد از جنبه­های شناخته شده­ی شهر و بنا در طرّاحی فضای ورودی استفاده گردد.

پذیرش: بخش پذیرش موجود، شامل یک میز بلند دایره­ای بوده که به لحاظ ابعاد و فُـرم کارآیی مناسبی نداشت. در نتیجه در بخش جانبی ورودی، فضایی مناسب برای طرّاحی میز پذیرش انتخاب شد که از طریق طرّاحی میزهای چوبی به­صورت قطاعی از دایره فضای محلّ پذیرش را تعریف می­نمود. میز مورد نظر امکان استقرار ۲ کارمند برای پاسخگویی به مراجعین را پدید می­آورد، که طی ۲ آلترناتیو فرمی ارائه گردید. در طرّاحی بدنه­ی میز جهت ایجاد هماهنگی و ارتباط مابین بنا و این بخش از ورودی فرم ستونهای بنا که به­صورت مورّب و متقاطع طرّاحی شده­اند، اُلگو قرار گرفته که به­صورت ورقهای چوبی مورّب بدنه­ ی میز را می­پوشانند.

بخش انتظار (آلترناتیو اوّل): در طرّاحی فضای انتظار مراجعین سعی بر آن بود تا از اُلگوهای شناخته شده و آشنای موجود در شهر، در طرّاحی فضا استفاده گردد؛ به گونه­ای که این اُلگوها در دیگر فضاهای بنا نیز تسرّی یافته و ساختاری یکپارچه و هماهنگ در فضاهای داخلی بنا پدید آورد. در نتیجه، معروفترین اشیاء، اتّـفاقها و رویدادهای شهر مطالعه شد و دو موضوع مورد توجّه قرار گرفت:

پرچم شهر: شهر زْوُله پرچمی ویژه دارد که مُعرّف این شهر و برای تمامی ساکنان شهر شناخته شده است. ۵ رنگ اصلی به کار رفته در این پرچم قرمز، آبی، نارنجی، بنفش و زرد می­باشند. بنابراین سعی شد تا از این ۵ رنگ به­شکل مناسبی در عناصر اصلی بنا استفاده شود.

کلیسای شهر و ناقوس­های آن: شاخص­ترین بنای شهر زْوُله، کلیسای پِپِربوس (Peperbus) است که همراه با برج خود از نقاط مختلف شهر دید دارد. کلیسای مذکور ۶ ناقوس بزرگ دارد، که در جنگ جهانی دوّم توسط آلمانها مصادره شدند. فرم، تعداد ناقوس­ها و داستان آن از آشناترین شاخصه­های شهر است.

در آلترناتیو نخست، جهت تأمین ملزومات فضا، میزی چوبی و مستطیل­شکل به طول ۱۰ متر به سبک کلاسیک طرّاحی گردید و در فضای لابی تعبیه شد، به­گونه­ای که با ترکیب صندلیهای رنگین (با استفاده از ۵ رنگ)، ارتباط مناسب بین فرمهای کلاسیک و مدرن پدید آید. روی میز نیز ظرفهای بزرگ میوه قرار گرفت که با توجّه به ماهیّت بنا (مرکز بیمه) مراجعین برای تأمین سلامتی، در هنگام انتظار از آنها استفاده نمایند.

·     با الهام از ۶ ناقوس کلیسا، ۶ منبع نور به­صورت ۶ لوستر ناقوسی­شکل در امتداد بالای میز طرّاحی و تعبیه گردید. شایان ذکر است طرح مذکور پس از اجرا، با نظر کارفرما، به اتاق بزرگ دیگری در طبقه­ی همکف انتقال یافته و تبدیل به میز جلسات برخی کارکنان گردیده است. ویژگی صندلیهای مذکور، فرمی مدرن، رنگهای گوناگون، استاندارد متناسب با میز طرّاحی شده و پایه­های متحرّک ولی پنهان می­باشد.

بیشتر بخوانید، بیشتر آگاه باشید!  سالن ی. ز. باخ | هنر معماری

بخش انتظار (آلترناتیو دوّم):

·    در این آلترناتیو که هم اکنون در بنا اجرا گردیده است، جهت ایجاد فضایی با نشیمن راحت­تر، ۶ مبل بزرگ ۲ و ۳ نفره جایگزین آلترناتیو اوّل گردید. همچنان از رنگهای انتخاب شده، به­گونه­ای تازه و شفّاف در رنگ­بندی استفاده گردید و روشنایی فضا نیز به وسیله­ی ۲ لامپ بزرگ با الهام از چراغهای مطالعه تأمین شده است.

·      برخی بازشوها و دیوارهای فضا با عکسهایی که مراجعین را به عوامل نشاط­آور و تأمین­کننده­ی سلامتی مانند میوه­ها و پیاده­روی ترغیب کنند پوشیده شده است.

رستوران: رستوران مجموعه، در طبقه­ی ششم بین بخش اداری و طبقه­ی جلسات طرّاحی شده است. در طرّاحی این فضا بیش از هر چیز سعی بر آن بود که کاربر احساس حضور در فضای خانه­ی خود را داشته باشد، فضایی با چیدمانها و انواع مبلمان متنوع به­گونه­ای که کاربران با سلیقه­های گوناگون (به لحاظ انتخاب غذا، مواجه شدن با رستوران و نوع نشستن در آن) هر یک فضای مناسب خود را در آن یافته و به طور تک نفره و یا گروه با تعداد مختلف امکان استفاده از آن را داشته باشند. در نتیجه طبقه­ی رستوران به ۴ بخش متفاوت در کنار یکدیگر تقسیم گردید. بدین ترتیب فرهنگ شهر و اُلگوهای متناسب موجود در آن نیز به داخل رستوران کشیده شده تا فضایی آشنا و در عین حال متنوّع و زنده به آن بخشیده شود.

بخش اوّل (informeel zitten) :

·  این بخش از رستوران مختص گروه­های ۶ تا ۸ نفره طرّاحی گردیده است. مراجعینی که وقت بیشتری را در رستوران خواهند گذراند و حجم غذای بیشتری را سفارش می­دهند.

·  مبلمان انتخاب شده شامل میزهای ۸ نفره است. به دلیل اینکه فضای طرّاحی شده، رستوران بوده و نیازمند انعطافی خاص در جابجایی مبلمان است، نوعی از میز انتخاب گردید که به­راحتی بر روی یکدیگر سوار شده و وزن مناسبی دارند. همچنین صفحه­ی میز دارای تنوّع رنگی بوده، به­راحتی از پایه­ی میز جدا شده و با جابه­جایی صفحات، گویی این بخش از رستوران چیدمانی جدید به خود می­گیرد.

·   صندلی­های پیشنهادی نشیمنی راحت و تنوّعِ رنگیِ مفیدی داشتند که به­دلیل هزینه­ی بالا با نوعی دیگر از صندلی جایگزین شدند.

بخش دوّم (informeel staan) :

بخش میانی رستوران که فضایی کوچکتر را به خود اختصاص می­دهد مختصِّ مراجعینی طرّاحی شد که زمانی کوتاه را در رستوران بگذرانند. این کاربران که هم شامل کارکنان مجموعه و هم شامل مراجعین به مجموعه است، به علّت وقت کمی که دارند، غذای مختصری سفارش می­دهند، و پس از آن دوباره به شهر باز می­گردند. بنابراین جهت تأمین مقتضیّات فضایی با خصوصیات مذکور، میزهای بلند ۴ نفره، به همراه صندلیهای بلند در ۶ نقطه طرّاحی گردید؛ به­گونه­ای که حرکت و توقّف کوتاه مورد نیاز در فضا، با ارتفاع گرفتن مبلمان تأمین گردد.

بخش سوّم (stijlvol zitten) :

این بخش از رستوران برای گروه­های ۲ تا ۶ نفره طرّاحی گردیده است که مراجعین در آن احساس راحتی و آرامش داشته، بر روی مبلمان راحت نشسته و غذایی با حجم متوسّط سفارش داده و یا در گروه­های ۶ نفره به بحث و گفتگو با یکدیگر می­پردازند. برای صمیمی­تر کردنِ فضا، میزهای ۴ و ۶ نفره­ی تمام­چوب استفاده شد و جهت راحتی مضاعف، صندلیهایِ مدوّرِ دسته­دار به آنها اضافه شد. همچنین پیشنهاد گردید در بخشی از رستوران که ما بین ستونهای بنا فضایی واسط پدید آورده است، مبلمان دیواری بسیار راحت (به رنگ سبز) تعبیه شده و صندلیهای کم ارتفاع به رنگ قرمز مقابل آنها طرّاحی شود که کاربران در صورت تمایل به استفاده از فضایی خودمانی­تر، در این قسمت مستقر شوند. عکسهای بزرگی از شهر نیز جهت یادآوری حسِّ حضور در شهر، بر نصب روی دیواره­ی این بخش پیشنهاد شد.

بخش چهارم (café):

دو موضوع اساسی جهت طرّاحی این بخش مدّ نظر قرار گرفت:

·     در مطالعه­ی فضاهای شهر معلوم شد قدیمی­ترین و شناخته­شده­ترین کافه­ی شهر، «کافه­ی سبز» است که به عنوان الگوی طرّاحی انتخاب شد؛

بیشتر بخوانید، بیشتر آگاه باشید!  آشنایی با گریت ریتولد | هنر معماری

·    موضوع دیگر، بارِ قدیمی موجود در بنا بود که می­بایست در طرّاحی کافه مورد استفاده قرار می­گرفت. بنابراین خودبه­خود ساختاری کلاسیک را به فضا القاء می­نمود. بنابراین ویژگیهای طرّاحی، به شکل­دهی فضایی نیمه­کلاسیک، متمایل گردید.

این موضوع منجر به استفاده از نوعی خاص از صندلی گردید. طرح جدیدِ صندلی تونِت (Thonet) ، علاوه بر هم­خوانی با فضای کلاسیک و بار موجود در کافه به زمان طرّاحی پروژه نیز نزدیک بود. در نتیجه این صندلی چوبی (با انتخاب رنگ مُلایم) در کنار میزهای چوبی با طرّاحی همان دوران و کفپوشهای چوبی، ساختاری هماهنگ و نیمه­کلاسیک به فضا بخشید.

جهت هماهنگی بیشتر ۲ تغییر در صندلیها ایجاد شد. ۲۰ سانتیمتر بخش پایین پایه­ی صندلیها، هم­رنگ با کفپوشهای پیشنهادی گردید، به­گونه­ای که تعدّد پایه­ی صندلیها در فضا از بین رفته و چنین به نظر می­رسد که صندلیها در کفپوشها ادغام شده­اند. همچنین رویه­ای سبزرنگ روی بخش نشیمن صندلیها اضافه گردید، که علاوه بر غالب شدنِ رنگ سبز (در کنار سایر رنگهای ملایمِ زمینه) نشستن مراجعین را نیز راحت­تر شود.

بخش جلسات: اتاقهای جلسات بنا، از جمله مهمترین بخشهای مورد طرّاحی می­باشد که طبقه­ی هفتم مجموعه را به خود اختصاص داده است. با توجّه به فعّالیّـتهای موجود در بنا و جهت ایجاد تنوّع عملکردی دو نوع اتاق برای جلسات ثابت و متغیّر به همراه دو بخش به عنوان فضای انتظار پیشنهاد شده و هر یک با ملزومات خود مورد طرّاحی قرار گرفت. در طرّاحی بخش جلسات ایده­های کلّی زیر مدّ نظر بود:

· در اتاقهای جلسات، آزادی فکر و کارآیی بالا مهمترین رکن می­باشد، و در صورتی که شخص فضایی راحت برای نشستن در اختیار نداشته باشد، این کارآیی نیز بدست نمی­آید. راحت بنشینند تا راحت فکر کنند تا کارآیی بیشتری حاصل گردد.

·     چیدمان میز، صندلی و طراحی فضا به­گونه­ای باشد که افراد در فضایی نیمه­خصوصی به بهترین نحو یکدیگر را در حین جلسه ملاقات کرده و از تمرکز مناسب نیز برخوردار گردند.

·     استفاده­ی مجدّد از ۵ رنگ اصلی مدِّ نظر در طرح، به­طور خاص در مصالح کف و نیز صندلیها

·     ایجاد انسجام و یکپارچگی بین فضای اتاقها و فضای عمومی بیرون اتاقها

·     بهره­ گیری از صندلیهای Active و Passive متناسب با عملکرد هر یک از فضاهای طبقه

·     در نظر داشتن حالات گوناگون چیدمان میز و صندلی در اتاقها، جهت تأمین عملکردهای متفاوت و متنوّع

۱٫ بخش انتظار:

بخش اوّل:

قبل از ورود به بخش جلسات، فضایی از طبقه که دورتادور آن شیشه است و دیدی مناسب به شهر دارد، به بخش اصلی انتظار مراجعین اختصاص داده شد. طوری که مراجعین در صورت داشتن وقت، پیش از جلسه، در فضایی راحت مستقر شده، کارهای خود را آماده کرده و به­راحتی با کامپیوتر کار کنند. در نتیجه سعی بر آن شد تا از دسته­ای خاص از صندلیهای Passive استفاده گردد. صندلیهایی که کاربر حسّی راحت و رها در آنها داشته، به­راحتی به کارهای خود بپردازند. صندلیهای Egg ، Tongue ،  Ballو Bubble Chair مورد استفاده قرار گرفتند.

· کنترلِ صدا هنگام صحبت با تلفن از ویژگیهای این نوع صندلی است.

·  همچنین در طرّاحی این قسمت، سعی شد فضای غیـر قابل استفاده­ی بین ستونهای بنا، با استقرار مناسب صندلیهای Ball و Bubble Chair به فضایی دارای عملکرد تبدیل گردد و به­عنوان بخشی از فضای انتظار استفاده شود.

بخش دوّم: این بخش که در مقابل اتاقهای جلسات متغیّر طرّاحی گردید، شامل ۶ مبل بزرگ ۲ نفره می­باشد که به هنگام اوقات کوتاه استراحت جلسات، در فاصله­ای مناسب و نزدیک، مورد استفاده­ی کارکنان و حاضرین در جلسه قرار می­گیرد.

۲٫ اتاقهای جلسات:

الف) اتاق جلسات ثابت: این بخش از طبقه­ی جلسات، شامل ۳ اتاق مربّع­شکل می­باشد، که هر یک مساحتی در حدود ۱۴ متر مربّع دارند. در این بخش جلسات ثابت مجموعه با ساختاری ثابت برگزار شده و تیغه­ها و پارتیشنها نیز ثابت هستند. نتیجتاً فرم مربّعی اتاقها و ماهیّت آنها (جلسات)، بر فرم میزها اثر گذارد.

·          مبلمان اتاقها، چه میز و چه صندلی، پایه­ی ثابت دارند.

بیشتر بخوانید، بیشتر آگاه باشید!  مجموعه آثار نمایشگاه «باستان‌شناسی و هنر سرزمین هلند به روایت موزه درنتس» به تهران رسید

·          صندلیهای مورد استفاده، از نوع Active انتخاب شده، که با ماهیّت جلسات، تمرکز داشتن، فکر کردن و کار کردن هماهنگی داشته و منجر به کارآیی بیشتر حاضرین در جلسه گردد.

·         رنگ­بندی صندلیها به­گونه­ای انتخاب شد که با طیف رنگی ثابت در ساختمان (بنفش، قرمز، نارنجی) هماهنگ باشد، ساختاری واحد را پدید آورد، و همچنین با رنگ ۳ گل مشهور هلندی نیز هماهنگ باشد.

·    از مهمترین ایده­ها در طرّاحی این بخش و نیز بخش جلسات متغیّر، ایجاد ارتباط کاملاً مستقیم بین اتاق جلسات و فضای بیرون آنها می­باشد، به­نوعی که اتاقهای جلسات با فضای بیرون اتاق آمیخته شده و فضایی یکپارچه به شمار آیند. در نتیجه کفپوشهای اتاق (که جهت ایجاد گرمی فضا، موکت انتخاب گردید)، از فضای داخلی اتاقها ــ به همان اندازه­ی ابعاد اتاقها ــ در فضای بیرون اتاق امتداد یافت و این دو فضا تنها به­وسیله­ی یک دپارتیشن شیشه­ای از یکدیگر مجزّا گردیدند، که منجر به ایجاد فضایی یکپارچه گردید. این امر سبب تفکیک مناسب اتاقها در فضای گسترده­ی طبقه نیز شد.

·    رنگ­بندی موکتها نیز با توجّه به طیف رنگی ثابت مجموعه انتخاب شد.

ب) اتاق جلسات متغیّر: بخش دیگری از طبقه­ی جلسات به اتاق جلسات متغیّر اختصاص می­یابد. این فضا به تشکیل دوره­های مختلف و جلسات متغیّر اختصاص یافته و ساختاری ثابت ندارد. این مجموعه ۵ اتاق اصلی به موازات یک فضای انتظار دارد.

·          مجموعه طوری طرّاحی شد که دیوارها به­صورت پارتیشن در زمان کوتاه تغییر یابد تا ابعاد مختلفی از اتاق بدست آید.

·          میزها در پایه­ی خود چرخ دارند و به­راحتی تا می­شوند، تا در صورت لزوم به آسانی جابه­جا شوند.

·          صندلیهای مجموعه نیز از نوع سبُک با جابجایی راحت با ساختاری Active انتخاب شد و رنگ­آمیزیهای متنوّع قابل دستیابی در این نوع صندلی شخصیّتهای متفاوتی از فضا را متناسب با نوع جلسه، حاصل می­گرداند.

·          جهت ایجاد انسجام بین اتاق جلسه و فضای انتظار بیرون آن، ایده­ی امتداد کفپوشهای اتاق در فضای بیرونی، با همان طیف رنگی، تکرار گردید.

·          بخش جلسات متغیّر شامل ۱ اتاق بزرگ و ۴ اتاق اصلی کوچکتر در کنار یکدیگر می­باشد. جهت زنده کردن شهر و استفاده از شاخصه­های آن هر یک از ۴ اتاق به نام یکی از ۴ بنا و فضای اصلی و معروف شهر (آسیاب، کلیسا، میدان اصلی شهر و بنای شهرداری) نام گذاری گردید.

·          خانه­ ها و ابنیه­ی تاریخی شهر زْوُله، دارای سبْکی خاص از ساخت و ساز بوده و یکی از الگوهای ثابت و شناخته شده­ی آن، سبک درهای چوبی این شهر می­باشد. درهای کلاسیک، چوبی و بزرگ، با نقش و نگاری خاص. در نتیجه ایده­ی استفاده از این درها، به­عنوان در یکی از اتاقهای جلسات (اتاق بزرگتر)، سبب استفاده از آن الگو و پدید آوردن دری چوبی با همان ابعاد درهای قدیمی، در بخش ورودی شیشه­ای اتاق جلسات گردید.

·          سعی برآن بود تا فضای طرّاحی شده، فضایی شفّاف باشد و نقطه­ی مبهمی برای کاربر باقی نگذارد.

·          امنیّت، آرامش و خصوصی بودن از ویژگیهای مدّ نظر در طراحی فضا بود.

·          استفاده از پرده­های مات در دیواره­ی شیشه­ای برخی اتاقها، جهت خصوصی­تر نمودن فضا (در صورت نیاز)

بخش کارکنان:

این بخش از مجموعه مختصّ تماسهای تلفنی مشتریان با مجموعه می­باشد، که اصلی­ترین حضور مشتریان در بنا (هرچند مجازی) را رقم می­زند. از آنجا که در کشور هلند ــ در محیط کار ــ مشتری از کلّیه­ی ارکان موجود در تجارت، مهمتر و باارزش­تر است (به قول هلندیها: «مشتری پادشاه است»)، این بخش از مجموعه، طبقه­ی نهم یعنی آخرین و بالاترین طبقه­ی بنا را به خود اختصاص داد، به­گونه­ای­که بالاتر از اتاق ریاست نیز قرار گرفته و مشتریان به­عنوان رأس هرم بنا به شمار آیند. این موضوع دیدی بسیار مناسب برای کارمندان نیز فراهم آورد.

·    در قانون کار هلند، وسایل شخصی کارمندان، نباید بر روی میز کار آنها قرار گیرد، بنابراین کُمدهایی چوبی هماهنگ با رنگ کفپوشها در فضای میانی طبقه طرّاحی گردید.

کفپوشهای مجموعه، جهت گرمی فضا، موکت انتخاب شده و رنگ­بندی آنها همچنان هماهنگ با رنگ­بندی سایر بخشهای بنا می­باشد.

·    شهر زْوله زادگاه چندین شاعر و ادیب بوده است. جهت زنده نگاه داشتن فرهنگ و هنر شهر، بر دیواره­ی سفید هر یک از پاگردهای راه پله بنا ــ در امتداد دید کاربر ــ جمله و یا شعری از این شعرا منقوش گردید.

 طرّاحی داخلی اداره­ ی مرکزی شرکت بیمه­ ی آکمه­آ

طرّاح پروژه: مسعود آزیدهاک، مهدی نیّتی

مکان: هلند، زْوُله

مساحت: ۱۸۲۰ متر مربّع

تاریخ تکمیل پروژه: ۱۳۸۷