آبادی سال اول،شماره‌ی چهارم بهار ۱۳۷۱
طراحی اثاثه شهری در ایران
شهر،که خانه بزرگ و مشترک همه شهروندان است، مثل هر خانه دیگری به اثاثه مخصوص خود نیاز دارد تا بتوان در آن زندگی کرد و گاه به تماشا نشست و خستگی از تن به در کرد و خلاصه به دهها کار جدی و غیر جدی دیگر پرداخت؛چراغ می‌خواهد تا هنگام شب بشود معابر و گردشگاه‌ها را دید و از تماشای آنها لذت برد،تابلو راهنما تا بتوان بر آن نشست،آبخوری برای آب خوردن،و سطل‌های زیبا برای اینکه زباله را روی زمین نریزند،ستونی یا صفحه‌ای تا آگهیهای تبلیغاتی را بر آن نصب کنند و آبنما و فواره و مجسمه و دهها وسیله دیگر. شهرهای امروز دیگر آن آرامش و مهربانی شهرهای گذشته را ندارند. چندی است که طراحان و مدیران شهرها به فکر افتاده‌اند که به نحوی از این خشکی  و بی رحمی و آزاردهندگی شهرها بکاهند و زندگی را برای مردم دلپذیرتر کنند. یکی از عواقب سوءمعماری مدرن این بود که در دوره‌ای از رشد و گسترش خود،همراه با توسعه صنعت و شهرنشینی،سخت شیفته ماشین و قدرت ساختمان سازی عصر جدید شد و فضاهایی را که از کنار هم قرار گرفتن ساختمان‌ها در شهر ایجاد می‌شد هیچ به حساب نیاورد.امروز به جبران این غفلت بزرگ،طراحی شهری نه تنها پیوندگر معماری و شهرسازی شده است،بلکه می‌خواهد خود معماری را هم با عطوفت انسانی عجین کند.البته توقف توسعه شهرها در کشورهای پیشرفته صنعتی در اثر توقف رشد جمعیت و عدم نیاز چندان به ساختمان‌های جدید نیز موجب شده است که سرمایه و امکانات ساختمانی و شهرسازی در تلطیف و آرایش چهره شهرها و فضاهای شهری به کار افتد.
در همین ارتباط بخوانید!  استفاده از نیروهای طبیعی در تنظیم هوای داخل ساختمان | مرتضی کسمائی
علاوه بر طراحی فضاهای شهری و تلاش برای تبدیل شبکه ارتباطی و مجموعه تاسیسات شهری به مکان‌هایی مجزا و محصور و آراسته و به یاد ماندنی،تجهیز این مکان‌ها با اثاثه لازم و زیبا نیز وظیفه دیگری است که کار طراحی شهری را تکمیل می‌کند. بخش اعظم این نوع اثاثه در کارخانه تولید می‌شود و طراحی آنها در حوزه طراحی صنعتی قرار می‌گیرد،اما چون به هر حال جزئی از فضای شهری می‌شوند،طراحی آنها در حوزه طراحی شهری نیز قرار می‌گیرد. این حوزه از طراحی سالهاست که در کشورهای غربی مورد توجه جدی قرار گرفته و مجموعه‌ها و منابع زیادی برای معرفی اثاثه شهری تهیه و منتشر شده است.در ایران غیر از معدودی از عناصر کاملا کاربردی مثل چراغ و پایه چراغ و باجه تلفن و باجه فروش بلیط اتوبوس و بعضی از عناصر تزیینی میادین و پارکها،توجه نسبتا جدی‌تر به تولید و نصب اثاثه شهری از حدود ۲۵ سال پیش توسط شهرداریهای تهران و چند شهر بزرگ کشور آغاز شد،نمونه‌هایی از نیمکت،آبخوری،سطل زباله،ایستگاه اتوبوس، پایه چراغ و غیره طراحی  و نصب شد که همگی در حدی متوسط بودند.
در همین ارتباط بخوانید!  مسابقه: شهری فراتر از شهر | هنر معماری آنلاین
در سالهای بعد از انقلاب که رقابت بین شهرداریها برای جلب رضایت مردم و مسئولان شدت پیدا کرده است،تقلید شهرهای کوچکتر از شهرهای بزرگتر و مخصوصا از اقدامات شهرداری تهران زمینه مناسبی را برای ترویج الگوهای طراحی شهری و از جمله اثاثه شهری فراهم آورده است.اما متاسفانه در این سالها کوششی برای عرضه نمونه‌های خوب و زیبا صورت نگرفته و روحیه تقلید موجب رواج نمونه‌هایی شده است که یا بدند و یا متوسط. امید هست که طراحان هنرمند از فرصتی که شهرداریها برای پاکیزگی و تجهیز و آرایش شهرها فراهم می‌آورند،حداکقر استفاده را برای عرضه نمونه‌های زیبا بکنند. مرکز مطالعات و تحقیقات شهرسازی و معماری ایران به منظور ارزیابی نمونه‌هایی که تا به حال در شهرهای مختلف و مخصوصا تهران ساخته شده و مورد استفاده قرار گرفته است،در طرحی مطالعاتی،تصاویر و مشخصات اجرایی آنها را در مجموعه‌ای شامل ۷۱ موضوع و ۴۳۰ نمونه فراهم آورد و در معرض قضاوت تعدادی از اساتید و هنرمندان کشور قرار داد. گرچه نتیجه این ارزیابی حاکی از فقر هنر طراحی اثاثه شهری  در ایران است اما:
در همین ارتباط بخوانید!  گزارش دو میز گرد: نگاهی به معماری امروز ایران و جهان(بهار 1371)
اولا: هشداری است که در این زمینه باید حتما تلاشی مجدانه آغاز شود و قطعا شهرداریها بیشترین حمایت را از این تلاش خواهند کرد. ثانیا: انتشار این ارزیابی سازندگان این وسایل و مخصوصا شهرداریها را به تامل وا خواهد داشت تا قبل از تقلید از هر نمونه جدید با خبرگان این فن مشورت کنند. ثالثا:معرفی نمونه‌های برگرزیده،ولو بسیار اندک،موجب تشویق طراحان این نمونه‌ها و ترویج کار خوب در مقابل نمونه‌های بد می‌شود. چون فضای مجله محدود است،در اینجا فقط به معرفی چند نمونه برگزیده می‌پردازیم.فصلنامه آبادی از طراحان این نمونه‌ها دعوت می‌کند که ضمن معرفی ( کتبی یا حضوری) خود به مجله،این مکان را برایمان فراهم سازند که آنها را به شهروندان هنر دوست معرفی کنیم؛مجله آبادی هدیه‌ای نیز به رسم یادبود به آنان تقدیم خواهد کرد. آبادی بهار ۱۳۷۱