انواع متفاوت هتل‌ها، استانداردهای متنوعی از نظر کیفیت و امکانات ارائه می‌دهند. هتل‌ها می‌توانند حلقه‌ای از یک زنجیر باشند یا مستقل عمل کنند. اگر هتل عضوی از یک زنجیره باشد، ممکن است شرایط طراحی خاصی در آن اعمال شود. انواع هتل‌ها عبارتند از: هتل‌های شهری، هتل‌های خاص تعطیلات، کلوپ‌ها، هتل آپارتمان‌ها و متل‌ها.

تخصیص فضاها در این هتل‌ها معمولاً به این صورت انجام می‌گیرد: امکانات پذیرایی از جمله اتاق‌ها، توالت‌ها، حمام‌ها، اتاقک‌های مخصوص دوش، راهروها و تالار ورودی، باید ۵۰ تا۶۰ درصد مساحت کف را اشغال کنند. فضاهای پذیرایی عمومی، قسمت پذیرش، راهروها و محل استراحت، ۴ تا ۷ درصد؛ قسمت مخصوص مهمانی با اتاق‌های جلسه و کنفرانس نیازمند ۴ تا ۱۲ درصد؛ قسمت‌های داخلی، آشپزخانه‌ها، اتاق‌های کارکنان و انبارها ۹ تا ۱۴ درصد؛ قسمت اداری ، مدیریت و منشی‌ها ۱ تا ۲ درصد؛ حفظ و نگهداری و تعمیرات ۴ تا ۷ درصد؛ فضاهای تفریحی، ورزشی، مغازه‌ها و سالن آرایش ۲ تا ۱۰ درصد کف را دربرمی‌گیرند. ممکن است بخش‌های خاصی برای سمینارها، مراکز بهداشتی و امکانات خارج از ساختمان که فضای مورد نیازشان بسیار متنوع است نیز لازم باشد. سیستم‌های ملی طبقه‌بندی، اجباری یا داوطلبانه به حسب منطقه‌بندی و روش طرح (حروف، اعداد، ستاره‌ها، تاج‌ها و غیره) از تنوع برخوردارند. بیش از ۱۰۰ سیستم طبقه‌بندی برای هتل، مورد استفاده قرار می‌گیرد که اغلب براساس الگوی سازمان جهانی جهانگردی (WTO) تنظیم شده‌اند.

حداقل شرایط لازم برای استاندارد هتل‌ها طبق آیین‌نامه‌ی سازمان میراث فرهنگی و گردشگری ایران

هتل‌ها در این دستورالعمل در پنج سطح، از یک تا پنج ستاره دسته‌بندی می‌شوند؛ حداقل شرایط لازم برای هریک از هتل‌ها در پایین‌ترین سطح که یک ستاره خواهد بود، در زیر آورده شده است:

– رعایت حداقل سطح کیفی در قسمت‌های مختلف واحد؛

– یک هتل معمولاً حداقل دارای ۸ اتاق خواب است؛

– ۷۵ درصد اتاق‌ها باید با حمام یا تسهیلات خصوصی فراهم شوند؛

– وجود محلی برای صرف صبحانه که متناسب با ظرفیت هتل طراحی شده باشد اجباریست.

– وجود سیستم سرمایش و گرمایش قابل کنترل در اتاق خواب‌ها. 

شرایط کلی

  1. ۱٫ یک ستاره: واحد اقامتی می‌تواند فقط چند اتاق خواب داشته باشد. محوطه‌ی عمومی آن محدود و خدمات و تسهیلات محدود غذا و آشامیدنی را ارائه می‌دهد. دکور و وسایل و لوازم ممکن است بیشتر کیفیت لوازم خانگی را داشته باشد تا فضایی که معمولاً در هتل‌ها و مراکز اقامتی وجود دارد. خدمات به صورت غیررسمی و اغلب توسط خانواده یا صاحب هتل ارائه می‌شوند.
  2. ۲٫ دو ستاره: ممکن است هتل کوچک یا متوسط باشد، مثلاً کمتر از ۳۰ اتاق خواب؛ احتمالاً با محوطه‌ی عمومی محدود، اما با اتاق‌هایی بهتر و راحت‌تر از هتل یک ستاره. خدمات و وسایل و لوازم، رسمی‌تر از نوع اول بوده و امکانات بیشتری از نظر غذا و آشامیدنی فراهم است.
  3. ۳٫ سه ستاره: ممکن است هتل‌هایی با اندازه‌های متوسط، با بیش از ۲۰ اتاق خواب، با خدمات و تسهیلات و کیفیت بهتر از دو و سه ستاره باشند. دسترسی‌های عمومی بهتری در فضاهای داخلی ساختمان وجود دارد. در مناطق خارج از شهر و حاشیه‌ی شهرها معمولاً فضای محوطه‌ی عمومی و اتاق خواب‌ها بزرگتر است و مدیریت و کارکنان ظاهر رسمی‌تری دارند. در این گونه واحدهای اقامتی نسبت به درجات پایین‌تر تأکید بیشتری بر کیفیت خدمات و راحتی مهمانان وجود دارد.
  4. ۴٫ چهار ستاره: در این نوع هتل‌ها خدمات با کیفیت بالا و متناسب با تقاضای مشتری فراهم می‌شود. فضاهای عمومی خوبی دارند و اولویت استفاده از فضاهای عمومی هتل با مهمانان مقیم هتل است و درصورت وجود ظرفیت بیشتر ارائه‌ی خدمات در این فضاها به سایر مشتریان مانعی ندارد. بخش رستوران و نوشیدنی کیفیت بالایی دارد. اتاق‌ها آسایش بیشتری دارند و متناسب با کار مشتریان فضاهای الحاقی، مانند فضاهای کنفرانس، ضیافت، مرکز تجاری، بهداشتی، تفریحی و ورزشی نیز فراهم است. فضای دیگری غیر از رستوران اصلی باید برای غذا خوردن وجود داشته باشد.
  5. ۵٫ پنج ستاره: این مراکز اقامتی با تأسیساتی مجلل، بزرگ و با رعایت استانداردهای بالاتر بین‌المللی و تسهیلات بیشتر نسبت به مراکز چهار ستاره خدمات مورد نیاز مهمانان و سرویس غذا و آشامیدنی را ارائه می‌کنند. این هتل‌های بزرگ نیز مجموعه‌ی گسترده‌تری از تسهیلات را ارائه می‌دهند.
  6. ۶٫ هتل‌های میراثی: هتل‌های میراثی بناهای تاریخی هستند که در سازمان میراث فرهنگی و گردشگری ثبت شده‌اند. این بناها به عنوان هتل ترمیم و بازسازی شده‌اند و باید حداقل شرایط مورد نیاز هتل‌های چهار ستاره را دارا باشند. با توجه به ماهیت ویژه‌ی این نوع بناها باید مقررات الزامی مربوطه را با توجه به میراثی بودن، ایمنی ساختمان و اطفای حریق رعایت کنند. طبق مقررات در این گونه هتل‌ها جنبه‌های بهداشتی، ایمنی و امنیت، باید دارای بالاترین استانداردها باشند. حداقل شرایط لازم برای هتل‌های میراثی به قرار زیر است: در همه‌ی هتل‌های چهار و پنج ستاره‌ی میراثی، کیفیت کلی بناها باید مشخص و ویژه باشد و حداقل خدماتی متناسب با شرایط هتل چهار ستاره ارائه کند. زیبایی‌شناسی محیط نمایانگر کیفیت بالای اصالت فرهنگ بومی خواهد بود. نوع غذاها و لباس‌های کارکنان سبک‌های محلی را نمایش می‌دهد. سبک مبلمان و وسایل نمایانگر کیفیت و زیبایی سنت‌های تاریخی، فرهنگی و بومی است و نیز ارزش‌های میراثی بنا را نشان خواهد داد. اتاق خواب‌ها لوازم مورد نیاز هتل‌های چهار ستاره را دارد و وسایل دیگر اتاق متناسب با ارزش‌های فضای میراثی خواهد بود. توجه خاصی باید نسبت به گرمایش، سرمایش و تهویه‌ی هوا مبذول شود، تا در عین حال که خصوصیات سنتی ساختمان حفظ می‌شود، شرایط آسایش مهمان نیز فراهم باشد.

 

در همین ارتباط بخوانید!  آیلین گری | حمید خداپناهی