Gas Natural Headquarters, Barcelona

EMBT

شرکت گاز طبیعی اسپانیا با تمایل به حفظ ریشه‌های تاریخی خود، ادارات مرکزی جدید خود را در بارسلونتا ساخته است: همان سایتی که ۱۶۰ سال پیش از این، نخستین پالایشگاه گاز اسپانیا در آن مشغول به کار بود.

ساختمان جدید همچون موجودی زنده که در مقابل محرکهای خارجی واکنش نشان می‌دهد، بسته به شرایط مختلف کاری و تغییر وضعیت محیط، به گونه‌های متفاوتی عمل می‌کند. اهداف مختلفی در طراحی بنا دنبال شده‌اند: ایجـــاد نشانه‌ای شاخص و چشمگیر در افق بارسلونا تا همانند دروازه‌ای برای این شهر، جلوه‌گر شود و با ساختمان‌های کوتاه نزدیک خود رابطه‌ای هماهنگ پیدا کند و فضاهای عمومی مطلوبی در اختیار مردم قرار دهد. این معادله‌ی دشوار از طریق تقسیم پروژه به چند سازه در مقیاسهای مختلف حل شد. هریک از این سازه‌ها هویت و نامی مخصوص خود دارد. با وجود این چنددستگی، پوششی یکسان و پیوسته همه‌ی حجم‌ها را در بر می‌گیرد و به این ترتیب، ظاهری واحد و یکپارچه به کل بنا می‌دهد.

شاخصترین بخش مجموعه، حجمی است که «برج» نام دارد: ساختمان بلندی با ۲۱ طبقه و ۸۶ متر ارتفاع که به واسطه‌ی سطح قاعده‌ی Vشکل خود، در نماهای مختلف پرسپکتیو به نظر می‌رسد به دو ساختمان تقسیم می‌شود. بخش افزوده‌ای که «دستک» نام دارد از طبقه‌ی همکف بیرون زده و همچون شاخه‌ی شکسته‌ای تا طبقه‌ی هفتم امتداد می‌یابد و سطوح آبشاری از جنس شیشه‌ی ضخیم، ظاهری شکسته و بریده بریده به آن می‌دهند. طبقات «برج» از هشتم تا سیزدهم، با «ناو هواپیمابر» شریک می‌شود: ساختمان سیزده طبقه‌ای که بین طبقات پنجم تا نهم، به صورت افقی تا طول هشتاد متر گسترده می‌شود و حدود سی متر از آن به صورت بیرون زده در هوا معلق است و نقش نمادین دروازه و درگاهی را برای شهر بازی می‌کند.مجموعه رو به سوی داخل قطعه زمین خود، ساختمان دیگری را نیز به نام «رگبار» در بر می‌گیرد.

در همین ارتباط بخوانید!  الکاپریچو | آنتونی گائودی

چهارمی به نام «آبشار» مورد گسترش و نوسازی قرار گرفت. هردو این ساختمانها به گونه‌ای طراحی شده‌اند که فاصله‌ی مناسبی با سایر بخشها داشته باشند؛ برای این منظور، آخرین دهانه‌ی بنای اولیه‌ی «رگبار» برداشته شد و طبقات بالایی «آبشار» هم عقب نشستند تا نور آفتاب به طبقات پایینی «ناو هواپیمابر» راه پیدا کند.

پوشش بنا، علاوه بر آنکه کل مجموعه را زیر چتر واحدی گرد می‌آورد، از دور نیز جلوه‌ای انتزاعی به ساختمان می‌دهد، ضمن آنکه پنجره‌های بزرگی که گویی نما را نقطه گذاری کرده‌اند، از نزدیک بسیار جذاب به نظر می‌رسند. این، دیوارنمایی است از شیشه‌ی آینه‌ای با بازتاب مبهم و نامشخص، که دالها را از نظر پنهان می‌دارد و پیوسته در حال تغییر است.

در همین ارتباط بخوانید!  عبدالعزیز فرمانفرماییان، پدر مهندسین مشاور ایران

با هدف ایجاد گفت‌وگویی میان بنا و محیط و تبدیل ساختمان به نماد و دروازه‌ای برای شهر، کل پروژه در مقیاسهای گوناگون طراحی شد و همه‌ی اجزای مختلف آن در زیر پوشش واحدی گرد هم آمدند.

هر بخش پروژه، نام متفاوتی دارد. «برج» به واسطه‌ی ارتفاع ۸۶متری خود، متمایز است، «ناو هواپیمابر» به واسطه‌ی پیش آمدگی ۲۵متری، و «دستک» به واسطه‌ی ظاهر شکسته و بریده‌ی خود. بخش طبقه طبقه «آبشار» نام دارد و بخش نوسازی شده «رگبار».

دیوارنمای متشکل از پنج نوع شیشه‌ی مختلف، همه‌ی اجزای مجموعه را در بر می‌گیرد. این پوشش انتزاعی، دالها را از نظر پنهان می‌سازد و محیط پیوسته متغیر بیرون را به شکلی مبهم و غیرمشخص در خود بازتاب می‌دهد.

در همین ارتباط بخوانید!  خانه‌ی ساگاپوناک ۲۰۰۱ – ۲۰۰۴

  1. کف فنی با کاشیهای چهارگوش ۲٫ ورقه‌ی مواج دال کف ۳٫ تیر اصلی IPN۶۰۰  ۴ . تیر حاشیه  ۵٫ ستون روکار فلزی با مقاطع گوناگون (بسته به ارتفاع آن)  ۶٫ تیر فرعی ۷پوشش دال کف  ۸٫ پروفیلهای نما  ۹ . پروفیلهای نگه دارنده‌ی عناصر نما  ۱۰ . حفاظ مقاومت منفعل در برابر آتش سوزی  ۱۱ . آبفشانهای نما  ۱۲ . پرده‌ی لوله شونده  ۱۳٫ سقف کاذب از صفحات چهارگوش فلزی  ۱۴٫  نورپردازی پیرامونی  ۱۵٫ دیوار هسته‌ی سازه  ۱۶٫  نورپردازی با لامپهای ۳۶ وات و حرارت رنگی ۲۹۰۰کلوین ۱۷٫ محفظه‌ی نگه دارنده‌ی آلومینیومی ۱۸ . پایه‌ی فلزی به ابعاد ۲۸۰×۱۳×۶/۷ سانتی متر  ۱۹٫ پله‌ی درگاه

 

«دستک»، یعنی همان بخشی که از «برج» بیرون زده و به شاخه‌ی بریده‌ی درخت شباهت دارد، نمایانگر همان پویایی موردنظر در ایده‌ی نخستین پروژه است. به نظر می‌رسد این حجم در لحظه‌ای از سیر تکاملی خود متوقف شده است.