اختصاصی هنرمعماری آنلاین: نقد امیر بانی مسعود بر کتاب جدید نگار حکیم(معماران معاصر ایران: فضای جدید، حرکت و تجربه‌)

 

امیر بانی مسعود در یادداشتی، نگاهی بر کتاب جدید نگار حکیم با موضوع معماران معاصر ایران انداخته است. 

شناسنامه کتاب:

Contemporary Iranian architects 1
New Space: Movement and Experience
Negar Hakim, 2018
Vienna, Austria, IVA-ICRA, p. 347

 

اختصاصی هنرمعماری آنلاین


سرزمین ایران به رغم داشتن معماری چند هزار ساله، جای بسی تعجب است که آگاهی و اطلاعات ما حتی در مورد چند دهه‌ی اخیر معماری معاصر ایران پر از ابهام و کج فهمی باشد. شاید جواب را می‌بایست در جایی جستجو کنیم که سهم و مسئولیت آن عمدتاً بر دوش محققان و تاریخ نویسانِ تاریخ معماری ایران است.

کتاب معماران ایرانی معاصر: فضای جدید، حرکت و تجربه، نوشته‌ی نگار حکیم، درصدد است تا یک دهه‌ی اخیر معماری معاصر ایران را با تأکید بر کار و اندیشه‌های معماران جوان بیان نماید. لذا با برجسته نمودن چهارده دفتر معماری (دفتر معماری ارش بعد چهارم فضا، دفتر معماری بن‌سار، استودیوی طراحی براکت، شرکت سازه‌های پارچه‌ای دیبا، شرکت شاخه‌ی تجربی معماری کلانشهر، مهندسین مشاور حرکت سیال، گروه معماری هوبا دیزاین، گروه معماری کلیاس کویر، استودیوی طراحی معماری کوروش رفیعی، دفتر فرآیند منطقی در طراحی معماری، دفتر معماری دیگر، دفتر معماری پادیاو پارت، دفتر معماری رنا دیزاین و دفتر معماری زاو)، مؤلف کتاب درصدد است تا ما را با تنوع و پیچیدگی کارهای ساخته شده اخیر ایران آشنا نماید. البته عمده هدف نویسنده‌ی کتاب تنها آشنایی با کارهای معماری معاصر نیست، بلکه هدف وی، همانگونه که در مقدمه‌ی کتاب خود به آن اشاره نموده، نشان دادن شکل‌گیری و تحول کارهای نسل جدیدی است که نگاه به آینده دارد. کتاب به روشنی برروی این موضوع تأکید دارد که این معماران جوان چگونه از پروژه‌های کوچک مقیاس، کارشان را آغاز نموده و در نهایت توانسته‌اند در پروژه‌های عمومی و بزرگ مقیاس، نگاه جهانیان را به سمت خود معطوف نمایند و در مسابقه‌های ملی و بین المللی جوایز متعددی را از آن خود سازند.

بیشتر بخوانید، بیشتر آگاه باشید!  زمان همه چیز را مشخص می‌کند نه انسانها

 

 

نگار حکیم که خود دانش آموخته‌ی تاریخ هنر از دانشگاه وین است و چندین مقاله‌ی تحقیقاتی مهم در تاریخ معماری معاصر ایران، بخصوص برروی کارهای گابریل گورکیان دارد، در کتاب معماران ایرانی معاصر: فضای جدید، حرکت و تجربه نشان می‌دهد که نسل جدید چگونه با گذر از محدودیت‌ها و تبدیل آن به فرصت‌ها و با تعمیم پیوسته‌ی تجربه‌های نو، از تکرار طرح‌های مشابه دوری می‌کند. مباحث نظری و فلسفی محورهای اصلی علاقه‌مندی این نسل را شکل می‌دهند؛ معمارانی که دانش آموخته‌ی معماری در دانشگاه‌های ایران بعد از انقلاب هستند و دیگر دغدغه‌های آنها پرداختن به مباحث کلان و گاه بی‌نتیجه‌ی تقابل بین سنّت و مدرن نیست. حکیم به درستی با انتخاب کارهای معماران نسل جدید به ما نشان می‌دهد که این نسل به دنبال اهدافی نو هستند. بخش بزرگی از کارهای این گروه، نه در پی نوعی پیوستگی با اهداف اجتماعی و ایدئولوژی خاصی است و نه در پی حل مسئله‌ای که معماران نسل قبل با آن درگیر بوده‌اند، بلکه عمده دغدغه‌های این نسل، معماری کردن برای معماری است. درست است که حکیم سعی نموده ما را با اهداف، اندیشه‌ها و موفقیت‌های بدست آمده‌ی این نسل آشنا کند، ولی بنظر می‌رسد به خاطر جوان سال بودن نسل جدید، حداقل یک دهه زمان لازم است تا بتوان شناختی نسبتاً شفاف از کارها و اندیشه¬های این گروه از معماران معاصر ایران پیدا نمود.

بیشتر بخوانید، بیشتر آگاه باشید!  ساختمان صدا و سیمای مرکز خلیج فارس، اثر جهانگیر درویش، در فهرست آثار ملی به ثبت رسید

امیر بانی‌مسعود

۱۳۹۷-۵-۱۷ ۰۰:۴۸:۵۱ +۰۴:۳۰ ۱۷ مرداد ۱۳۹۷|نقد و نظریه دسته بندی ها|برچسب ها: , , , |