آیلین گری | حمید خداپناهی

امروزه آیلین گری را در زمره‌ی بااستعدادترین و خلّاق‌ترین طرّاحان دهه‌ی ۱۹۲۰ به شمار می‌آورند. ساخته‌های مدرنیستی خانم گری که از جنس کروم، فولاد و شیشه هستند، به‌لحاظ فخامت و سادگی بی‌نظیرند. از میان طرّاحی‌های کلاسیک او می‌توان میز عسلی E 1027 ، چراغ استاندارد Tube Light و کاناپه‌ی Monte Carlo را نام برد. هندسه‌ی ساده و خطوط واضح این قطعات، طرح‌هایی بی‌زمان پدید آورده و در سطحی از کیفیت هستند که تنها تعداد اندکی از طرّاحان موفّق شده‌اند به آن دست یابند. گرچه با تأسف باید گفت مُساهمت بی‌بدیلِ آیلین گْرِی به طرّاحی قرن بیستم تنها بعد از مرگش در سال ۱۹۷۶ بود که درک شد و مورد ستایش قرار گرفت.

گــری بعد از فارغ‌التّحصیل شدن از مدرسه‌ی هنرهای زیبای سْلِین در لندن در سال ۱۹۰۲ (که در آن سال‌ها برای یک زن موفّقیّتی بزرگ محسوب می‌شد)، به پاریس نقل مکان کرد. در این دوره تحت تأثیر طرّاحی ژاپنی قرار گرفت. یکی از علایق اصلی او لاک الکل‌کاری بود، که بعدها با مبلمان و لوازم جانبی که با الهام از سبک آر دکو ساخت، ادغام کرد. البتّه ماندگارترین و مهمترین محصولی که ساخت «مبلمان لوله‌ای فولادی» است که بسیار زودتر از افرادی مانند مارسل برویر و میس وان در روهه آن‌را به ثبت رساند و اکنون، بدون هیچ مناقشه‌ای، از نقاط عطف طرّاحی قرن بیستم شمرده می‌شود. قبل از این موفّقیّت چشمگیر، فولاد لوله‌ای را تنها در کارخانه‌ها و بیمارستان‌ها می‌دیدید، و کسی به این فکر نیفتاده بود که استفاده از آن در مبلمانی برای اتاق نشیمنی در یک خانه تا چه حد می‌تواند زیبا و جذّاب باشد. Day Bed که گْری آن را در اواسط دهه‌ی ۱۹۲۰خلق کرد، مؤیّد همین نکته است. زیبایی این تخت غیرعادی در کنتراستی نهفته است که بین روکش لطیف و چارچوب لوله‌ای فولادی زمخت آن ایجاد شده.

 

 

گری در دهه‌ی ۱۹۲۰ با دو معمار و طرّاح انقلابی، یعنی لو کوربوزیه و جِی. جِی. پی. لود همکاری کرد، و از آن به بعد بیشتر وقت خود را به معماری اختصاص داد. اوّلین خانه‌ای که ساخت، خانه‌ی خودش به نام E 1027 بود، که یک شاهکار مدرنیستی است و مهمترین اثر معماری‌اش نیز محسوب می‌شود. خانه در سایتی دل‌انگیز در ساحل صخره‌ای رُک‌برون، در مونته کارلوی فرانسه واقع شده. او اختصاصاً برای این خانه چندین قطعه مبلمان طرّاحی کرد؛ امروز امتیاز تولید آن‌ها در اختیار شرکت ClassiCon است.

۱۸۷۸         تولّد در اِنیس‌کورثیِ ایرلند

۱۹۸۹         تحصیل در رشته‌های طرّاحی و نقّاشی در مدرسه‌ی هنرهای زیبای سْلِین، لندن

۱۹۰۰         سفر به پاریس

۱۹۰۲         تحصیل در آکادمی‌های کولاروسی و ژولیَن، پاریس

۱۹۱۳         برگزاری اوّلین نمایشگاه لاک الکل‌کاری

۱۹۲۳         Bed-room-Bodoir را برای پروژه‌ی Monte Carlo در Décorateurs Salon des Artistes ارائه می‌دهد

۱۹۲۹         خانه‌ی E 1027 در ساحل صخره‌ای رُک‌برون؛

                به جمع اعضای بنیان‌گذار «اتحادیه‌ی معماران مدرن» می‌پیوندد

۱۹۷۲         به عنوان Royal Designer for Industry انتخاب می‌شود

۱۹۷۶         فوت در پاریس

 

محصولات

۱۹۲۲         میز De Stijl

۱۹۲۴         کاناپه‌ی Lota

۱۹۲۵         شِز لونگِ Day Bed

۱۹۲۶         صندلی دسته‌دار Nonconformist

۱۹۲۷         میز عسلیِ E 1027 ؛ چراغ استانداردِ Tube Light ؛ صندلی بارِ No. 1 ؛ آئینه‌ی Castellar ؛ صندلی دسته‌دار Transat (امتیاز تولید در اختیار Ecart)

۱۹۲۸         صندلی بار No. 2 و بارِ Rivoli ؛ صندلی Aixia ؛ میز Double X

۱۹۲۹         صندلی دسته‌دار Bidendum ؛ کاناپه‌ی Monte Carlo ؛ میز Jean ؛ میز Petit Coiffeuse

۱۹۳۰         Folding Screen

۱۹۳۲         میز Lou Perou ؛ میز و نیمکت Menton

۱۹۳۳         چراغ استاندارد Roattino

۱۹۳۵         صندلی دسته‌دار Bonaparte، امتیاز تولید برخی از اقلام اکنون در اختیار ClassiCon

۱۳۹۶-۱۰-۱۱ ۱۰:۲۸:۲۰ +۰۳:۳۰ ۲۹ خرداد ۱۳۹۶|طراحی صنعتی دسته بندی ها|برچسب ها: , , , , , , , |