آیا از سرنوشت زمینی که برای مسابقه مرکز اجتماعات صدرا تعیین شده بود اطلاع دارید؟

 

مسابقه مرکز اجتماعی شهر جدید صدرا در سال ۱۳۹۵ برگزار شد. برگزار کننده شرکت عمران شهر جدید صدرا و مدیر مسابقه محمدرضا حائری مازندرانی بود. فقط جایزه‌ی برندگان ۱۵۰میلیون بود و این جدا از هزینه‌های داوری، مسافرت‌ها، تبلیغات و جشنها بود. اما فکر می‌کنید ماحصل این مسابقه برای مردم شهر صدرا که قرار بود یک مرکز اجتماعی تولید نماید چه بود؟ در یک کلمه… هیچ!

زمین مسابقه هم اکنون اساساً در اختیار بیمارستان ابن سینا است و مدیریت این مجموعه در حال ساخت مسجد و خوابگاه و فضاهای مورد نیاز خود است؛ بی آنکه به طرح های منتخب این مسابقه اهمیتی بدهد…هرچند نمی‌توان توقعی نیز در این زمینه از ایشان داشت.

آیا این مسابقه موجب رشد معماری شهر جدید صدرا شد؟ بعید است زیرا در تیم داوری فقط یک داور شیرازی بود، مدیر مسابقه از تهران بود، و حتی تحویل آثار در تهران بود و احتمالاً جلسه‌ی داوری نیز در تهران بود. پس این مسابقه به مردم شهر صدرا و معماران آن خطه خدمتی نکرده است… هرچند تمام منابع از بودجه شهر صدرا خرج شد.

دفتر معماری کانتکست از شیراز تنها دفتر معماری شیرازی در فینال بود. معماران این دفتر از روش دریافت آثار و این نکته که احتمالاً برخی آثار پس از آخرین مهلت دریافت به دبیرخانه‌ی مسابقه ارسال شد دلخور هستند. دلخوری اعضای این دفتر چندان بیجا هم نیست. طرح‌های منتخب با برخی معیارهای کارفرما چندان متناسب نیست. به این معیارها دقت کنید:

– فراهم شدن امکانات فضائی- مکانی برای تولید چیدمان (هنر اینستالیشن)، هنر اجرا (پرفورمنس ارت)، صنایع دستی و دیگر صورت های آفرینشهای هنری از طریق حضور سازندگان و هنرمندان در این سایت و ایجاد نوعی کارآفرینی؛ 
– در نظر گرفتن امکانات تاریخیْ اجتماعیْ مکانی واقع در حوزه تاثیر شهر صدرا و حوزه های تاثیرگذار بر شهر صدرا، امکاناتی همچون توپوگرافی پیرامونی محوطه پروژه، باغ های شخصی که به بخشی از منظر و شناسه شهر بدل شده اند و ظرفیت های محیطی ای همچون حضورعشایر و ظرفیت های منطقه ای و فرداستی ای همچون سایتهای باستانی و شهر شیراز؛ 
– توجه جدی به فرایند اجرا شدن طرح و کیفیت اجرا و در نظر داشتن تصویری ازهزینه ها و برآوردمالی طرح، بویژه در مرحله دوم مسابقه. 
– خواست کارفرما در مرحله دوم پرورش و پردازش ایده ها و ارائه نقشه های شهرسازی و معماری در حد فاز یک می باشد.

ما در ادامه طرح ایشان برای این مسابقه را معرفی می‌نماییم:

ایجاد مرکزی شهری برای صدرا به عنوان شهری جدید، مستلزم ارجاع به فضای شهری فیوژن میان مجاز و واقعیت است. تعریف هرگونه فضای “پروتوکول” شده متداول، همانند “مرکز خرید”، “مرکز فرهنگی”، “پارک” و … سرنوشتی جز مرکز گتو نخواهد داشت. در جامعه ای در حال کوچ به فضای سایبر است و در شهری بدون تاریخ، تنها راه حل ایجاد فضاهای بینابینی واقعیت و مجاز است. ایجاد دفاتر کار (Time sharing)، سالن های کنفرانس و جلسات و خدمات مربوطه، کافه‎ها – به نحوی که به قلیان خانه تبدیل نشوند – سالن های سینما، و در کل فضاهای اجتماعی که تعامل “رو” در “رو” و “مجاز” را همزمان تامین کنند، راه حل خواهد بود. فضاهای برای کار هنرمندان، طراحان، متخصصان سایبر – و نه موبایل فروشان و فروشندگان ” اَپ”. همراه با کافه‎ها و رستوران‏های “تعاملی” به فضاهایی که منتقل کننده ایده‏ی زندگی در اقلیم جدید باشد، فضاهایی کامپارتمنت که امکان یادگیری زندگی در عصر سایبر را فراهم کنند: فضاهایی میان مجاز و سایر با معماری سبز که هویت عرصه‎ای ساخته شده را به عنوان شهر تامین کند.
.

 

۱۳۹۷/۱۱/۱۱ ،۱۱:۴۱:۴۹ +۰۰:۰۰۱ بهمن ۱۳۹۷|دسته‌ها: مسابقات|